Зулмоти поёни шаби сияҳ (қисми 7)

15 04 2013

Модари Аслиддинро ҳиссиёти бад фаро гирифта буд. Дилаш гувоҳй медод, ки ба писараш ягон ҳодиса рух додааст. Хобҳои рўзҳои охир дидааш ўро ба чунин ҳолат расонда буд. Ба келинаш мегуфт, «ҳамин Аслиддинам сихату саломат аз дар дарояд, пагоҳаш ба мардум як ош карда медиҳем.»
То Душанбе расидани ҳавопаймо камтар аз ним соат монда буд. Сўхбати Некрўз ва Аслиддин идома дошт.
— Аслй, аз Ориф хабар дорй чй шуд? — суол кард Некрўз.
— Не. Чй шудааст?
— Ээ, бечора бача имсол сахт шикаст хурд. Вай дар як корхона кор мекард. Бо раиси он корхона муносибаташон хеле хуб мешавад.
Ориф як ҳамсинфи дигари Некрўзу Аслиддин буд. Мактабро базўр бо баҳои се хатм карда буд, вале дониши хуби исломй дошт. Миёнақад, хоксор ва зудранч. Аммо шояд пуртоқативу хоксорияш буд, ки ўро як каме тарсу нишон медод. Аз хурдияш намоз мегузошт. Дар муқоиса бо ҳамсинфонаш ягон тори мўяш сафед нашуда буд. Хусусан Некрўз аз нисф зиёди мўяш сафед шуда буд. Аслиддин бошад ҳам торҳои сафед дошт ҳам аз рехтани мўй болои сараш наздик ба калшавй буд. Ориф сермўй ва сиёҳмўй буд, аммо пешонию атрофи чашмонаш сахт пурожанг буд.

Некрўз нақлашро идома медод:
—»Шеф» Орифро сахт ҳурмат мекард. Раис як муддат Орифро дар хонааш ҳамчун боғбон ва посбон ба кор мемонад.Аммо Ориф, ки устои хуб аст, будани ў дар корхона низ барои «шеф» зарур буд.

Орифи меҳнатдўст вазифаи боғбониву посбониро низ хуб ичро мекард. Раис аз ботартибию озодагии ў розй буд, аммо пас аз моҳе мачбур шуд баргашта Орифро ба корхона барад.
Баъд аз ин раис аз Ориф хоҳиш кард, ки ягон точики мисли худаш коргару боадабро ба вазифаи боғбонй ва посбонй ёбад.
Ориф ба якчанд шиносҳояш занг зада пурсучўй мекунад, аммо дўстони дилкашаш ҳама банд буданд. Ахиран Улуғбеки писари раҳматии Қосимбой аз ин чои кор бохабар шуда ба Ориф занг мезанад ва илтимос мекунад бо раис гапзанон карда, ўро ба он кор монад. Ориф Улуғбекро на он қадар хуб мешинохт. Танҳо ҳаминро медонист, ки Улуғбек бармаҳал бепадар монда буду модараш ба дигар деҳа шавҳар кард ва ў дар хонаи тағояш ба воя расид. Ориф ба чанд нафар занг зада аз хулқу атвори Улуғбек пурсид. Дўстон бо як овоз гуфтанд, ки Улуғбек шаробнўш аст ва бинобар ин инсони боваринок нест.
Соҳиби хона ёфтани нафари боэътимодро бар зиммаи Ориф партофта буд. Ориф масъулиятро ҳис карда мехост коргаре ёбад, ки оянда гапшунав ё чавобгар нашавад.
Ориф ба Улуғбек посухи дурўғ дод, ки чои кор банд шудааст ва ҳатто ба Точикистон занг зада аз бародараш хоҳиш кард ягон инсони хубро наздаш фиристад. Маош ва шарту шароитро низ ба бародараш фаҳмонд.
Рўзи дигар «шеф» хоҳиш кард, ки дар давоми ду рўз ба ў посбон ёбад. Чунки ў бо чамъи оилааш ба хорича истироҳат меравад.
Аз байн як рўз гузашт. Бегохй Ориф ноилоч ба Улуғбек занг зад. Бигзор як сағира пул кор кунад гуфта, ўро таклиф кард. Ориф бо Улуғбек вохўрда ўро ба хонаи «шеф» мебарад. «Шеф», ки ба Ориф бовар мекард ба Улуғбек аҳамияти хоса намедиҳад.
Улуғбек чавони 7-8 сол хурдтар аз Ориф буд. Бо пўсти сиёҳи моил ба зардй, чашмҳои танг ва хараки паст, ё худ пачақи бинияш бештар ба муғултаборҳо монандй дошт.

Улуғбек саҳарй ба кор шурўъ кард. Раис ба Улуғбек хурокпулии 15-рўза дода, худ ба хорича рафт ва як қасри боҳашамат дар ихтиёри Улуғбек монда буд. Ориф чанд рўз пас ба Улуғбек занг зада аҳволпурсй мекард. Сипас насиҳат мекард, ки мабодо шароб нанўшад ва баръакс дар чунин шароити хуб намозхониро огоз намояд.

Аз байн якчанд рўз гузашт ва омад-омади «шеф» ҳам наздик шуд. Боре Ориф занг зада дар рафти сўҳбати пай бурд, ки Улуғбек ширакайф аст. Хавотир шуда, бегоҳ беогоҳй хабаргирй меравад.

Даричаи бўстонсарои «шеф»-ро як чавони тангчашми ношинос мекушояд, ки аз мастй базўр бо пой меистод. Ориф ҳайрон шуда ба хона медарояд. Он ношинос чизе гуфта калавида-калавида аз пасаш меомад. Ориф баробари дидани саҳнаи дохили хона аз ҳайрату ғазаб чй гуфтанашро намедонист. Дар як курсии чармин Улуғбек ва дар болои зонуяш як духтаре нишаста буд. Дар курсиҳои дигар, боз ду духтари дигар нишаста буданд. Дар болои миз якчанд намуди мевачот ва дар таги миз шишаҳои холии нўшокиҳои спиртй буд.

Улуғбек бо дидани Ориф гўё ҳушёр шуда буд, духтарро аз худ дур карда аз чояш хест. Ориф чизе намегуфт, танҳо бо табассуми ғазаболуд ба чашмони Улуғбек назар мекард. Улуғбек ба ин нигоҳ тоб наоварда гуноҳкорона сарашро поин кард ва ба гапзанй даромад. Чавони ношинос даромада дар назди як духтар нишаст ва ҳайрон-ҳайрон ба Ориф нигоҳ мекард. Улуғбек бахшиш пурсида фаҳмонд, ки имрўз зодрўзи ин дусташ буд, бинобар ин як базмча оростанд. Дар ин вакт дар кушода шуда, боз як нафари дигар даромад. Ориф ўро зуд шинохт. Ин Масрури «машенник» буд, ки дар даст як борхалта дошт. Аз сабабе ки бо дуздию фиребгарй ном бароварда буд, ба ў лакаби «машенник» часпида буд. Аз чаранг-чаранги дохили борхалта маълум шуд, ки ончо зарфҳои шишагй ва аз эҳтимол дур не нўшокиҳои спиртй буданд.

Масрур низ Орифро шинохта «ооо, акаи Ориф чй хел шумо…» гуфта ўро бар оғўш мегирад. Масрур чавони сергап ва доим дар лабонаш табассум буд.
Масрур гарчанде, ки худро хуб идора мекард, аммо аз чашмони сурх ва бўи нафасаш фаҳмо буд, ки ў низ нўшидагй аст.
Ориф бо чеҳраи чиддй ба бачаҳо фаҳмонд, ки ин шабу рўз «шеф» бояд аз хорича баргардад ва дар ин хона «банкет» кардан, метавонад на танҳо Улуғбекро, балки ўро низ беобрў карда аз чои кор монад.
Масрур гуфт, «э, акаи Ориф, мо даҳ дақиқа шуд омадем. Дўстамон Улуғбекро як бинем гуфта омадем. Хавотир нашавед. Худи ҳозир нияти рафтан доштем. Дар маркази шаҳри Маскав ҳучраеро ичора гирифтаем. Чарх зада ба меҳмонй оед…»
Ориф бо Масрур эҳтиёткорона сухан мекард.
Ориф бахшиш пурсид, ки базмашонро вайрон кард, аммо ўро низ фаҳманд, ин на хонаи ўст ва на хонаи Улуғбек.

Хуллас, «меҳмонҳо» рафтанд. Ориф боз чанд соати дигар дар хона монд. Шояд дилаш гувоҳй медод, ки «меҳмонҳо» баргашта меоянд. Ориф Улуғбекро насиҳат карда гуфт, «Улуғбек, ту инчо пулкоркунй омадаи на маишат. Кор карда, бо кисаҳои пур ва сари баланд ба деҳа баргард. Ин духтарбозиву шаробнўшй оқибати хуб надорад. Ин духтаракони инчо аксараш бемор ҳам ҳастанд. Ман ба ту насиҳати бародарона кардам. Чои корат хуб аст, шароити зистатро ман дар корхона надорам. Беақлй накун ва саратро хам карда кор карда гард…»
Улуғбек ҳушёр шуда буд ва ваъда медод, ки дигар такрор намешавад.
Ориф ба Улуғбек кўмак карда, хонаро батартиб меорад ва сипас ба корхона бармегардад.
Саҳарй бародари Ориф занг зад ва гуфт, ки шарту шароити кор писандаш шуд, бинобар ин ў худ азми сафар дорад. Ориф, ки ба Улуғбек дигар боварй намекард, ин нияти бародарашро хуш пазируфт.
Аз байн ду рўз гузашт. Ниҳоят ба корхона хабар расид, ки «шеф» баргаштааст. Дере нагузашта ронандаи «шеф» ба корхона омад ва ба Ориф гуфт, ки ба мошин бишинад, раис мехоҳад ўро бинад. Ориф ҳис кард, ки чй гапе шудааст. Ронанда Орифро ба бўстонсарои «шеф» бурд.

Шеф ба Ориф «сейф»-и шикастаи холиро нишон дода, гуфт, ки дар дарунаш 600 ҳазор рубл ва як таппонча буд.

Акнун Ориф бо бародараш чор моҳ аст, ки бемузд дар он корхона кор мекунанд ва боз чор ё панч моҳи дигар бояд ройгон кор кунанд. Бояд ҳаминтавр бо «шеф» ҳисобй кунанд.
Хайрият «шеф» пеш аз ба хорича рафтанаш хавф бурда, на ҳамаи пулҳояшро дар бўстонсарояш монда будааст.
Аз Улуғбек бошад ягон хабар нест. Дар Маскав касе ўро надидааст ва дар Точикистон ҳам нест. Ана ҳамин хел гапҳо, Аслй.
— Эҳаа, кори хуб нашудааст. Бечора Орифи соддае.. Улуғбекро ба даст кунанд ҳам бо он сағираи бехонаву дар чй мекунанд? — афсўс хўрда гуфт Аслиддин.

Ориф ба соати дастияш нигоҳ карда гуфт:
— Қариб расидем. Бист дақиқаи дигар ва мо дар Душанбе…Шеф ба Ориф «сейф»-и шикастаи холиро нишон дода, гуфт, ки дар дарунаш 600 ҳазор рубл ва як таппонча буд.

Акнун Ориф бо бародараш чор моҳ аст, ки бемузд дар он корхона кор мекунанд ва боз чор ё панч моҳи дигар бояд ройгон кор кунанд. Бояд ҳаминтавр бо «шеф» ҳисобй кунанд.
Хайрият «шеф» пеш аз ба хорича рафтанаш хавф бурда, на ҳамаи пулҳояшро дар бўстонсарояш монда будааст.
Аз Улуғбек бошад ягон хабар нест. Дар Маскав касе ўро надидааст ва дар Точикистон ҳам нест. Ана ҳамин хел гапҳо, Аслй.
— Эҳаа, кори хуб нашудааст. Бечора Орифи соддае.. Улуғбекро ба даст кунанд ҳам бо он сағираи бехонаву дар чй мекунанд? — афсўс хўрда гуфт Аслиддин.

Ориф ба соати дастияш нигоҳ карда гуфт:
— Қариб расидем. Бист дақиқаи дигар ва мо дар Душанбе…





Қисмат

28 03 2013

Садои занги телефон Мусоро аз хоб бедор кард. «Худоё, дар ин нимашаб кй бошад?» гуён бо чашмони нимбоз ба оинаи телефон нигоҳ карда, «акои Точиддин?» гуфт.
— Лаббай, акои Точиддин?
— Салому алейкум, Мусочон! Аз хобат бедор кардам-а?
— Салом ако, ҳеч гап не. Тинчй аст?
— Нотинчй, Мусо, нотинчй. Олег боз гаранг карда истодааст. Дишаб гапамон сахт гурехт. Хамсояам Евгений Петрович базур халос кард. Окибат «мепаронам!» гуфта, таҳдид карда рафт. Бояд чорае дид.
— Хуб. Пагоҳ бачаҳоро чамъ карда равем, ё ҳозир?
— Не, ҳозир лозим не. Пагоҳ. Мансуру Шавкатро хабар додам. Хамрох биёед ягон маслихат кунем.
— Майлаш ако, гап нест. Олег боз чй мегуяд?
— Э, ҳамон гапҳои куҳна. Хазорон бор пушаймонам, ки хонаи ин ёбоиро сохтам. Хайр, биё, баъд гап мезанем.
— Акои Точиддин, бояд бо роҳи нагзй ва мусолиҳат ҳамаашро ҳал кард. Охир инчо ватани инҳо. Ману шумо кистем дар инчо? Биёед шумо ҳам вазнин шаведу …
— Мусо! Ту ҳам мисли Петрович дар гуши ман насиҳатхониро сар накун! Пагоҳ тавонй биё, натавонй не! Хайр!
— Акои Точиддин,…
Дар он тарафи алока акои Точиддин гуширо гузошта буд. Ин охирин маротиба буд, ки Мусо садои уро шунид.

Мусо телефонро канор гузошта дубора сар ба болин ниҳод ва ба фикр фуру рафт. Хоб аз вучудаш парида буд. Дилашро гам фаро гирифт. Вале аз якравии кудаконаи ин марди калон — акои Точиддин хандааш хам меомад. Мусо ва акои Точиддин аз як деҳа буданд. Дар деҳа ҳамдигарро хуб намешинохтанд. Хамагй ду сол шуд, ки робитаи онҳо дар ин мусофирихо кавй гашта аз ҳоли ҳамдигар зуд-зуд хабар мегирифтанд.
Дар деҳа бошад, Мусо бо писари акои Точиддин, ки 7-8 сол аз у хурд буд, дустй пайдо карданд.

Акаи Точиддин зиёда аз 10-сол мешавад, ки дар ин шаҳраки Усолеи атрофи Иркутск зиндагй мекунад. Мую муйлаби сафед ва руи пурожанг уро на 42 сола, балки наздик ба шаст сола нишон медод. Тану бозуяш кокинаю хароб ҳам бошад, ҳануз чусту чолокона дар сохтмон заҳмат мекашид. Хамдеҳаҳояш собикаи чандинсола доштаи уро медонистанд ва бинобар ин зуд-зуд уро ба коргоҳу сохтмони худ бурда, доир ба ин ё он масъалахои сохтмонй маслиҳат мегирифтанд.
Тули ин солҳо шаҳрвандии Русияро ба даст овард. Ва ниҳоят соли гузашта дар канори шаҳрак хонаи заминиеро харидорй кард. Аммо чун танхоиро дуст медошт, бинобар ин дар он хона танхо мезист. Одатан рузхои якшанбе ҳамдеҳаҳояш меҳмонй омада ошпазй мекарданд.

Боре Мусо маслиҳат дода буд, ки акнун хонаи худро дорад, пас хуб нест оилаашро кучонида барои зисти доимй ба Русия орад. Акои Точиддин дар чавоб бадкаҳрона гуфт, ки ҳаргиз ин корро нахоҳад кард ва илова кард чои зани точик Точикистон аст, на Русия.

Ба зану модараш ва писари донишчуяшу як бародари маъюбаш тез-тез пул фиристода меистод. Бародараш чанд сол пеш дар Маскав аз баландии ошёнаи дуюм афтида, сутунмуҳрааш зарб ёфта буд ва то кунун дар деҳа бистарй аст.

Баҳси акаи Точиддин бо Олег ном чавони рус атрофи сохтмони бустонсарои у буд. Тахминан як сол пеш Евгений Петрович ном ҳамсояи акаи Точиддин онҳоро шинос карда буд.
Онҳо доир ба сохтори даруну беруни хона ва масолехи сохтмон гуфтушунид карданд. Хачми кор калон буд. Бояд як котежи сеошёнаи навсохтаи чубиро пурра, ҳам дарун ва ҳам берунашро тармим мекарданд. Акаи Точиддин дар танҳой аз уҳдаи кор намебаромад, бинобар ин ба ҳамдеҳаҳояш занг зад. Аз байни онҳо як «бригада» иборат аз 8 нафар таъсис дода, корро огоз карданд. Аз чумла Мусо низ бо даъвати акои Точиддин чидани сафолакхоро бар ухда гирифт.

Пас аз гузашти як хафта чй инсон будани Олег барояшон рушантар гашт.
Олег чавони бузургчуссаву девпайкари тахминан си сола буд. Чехрааш хамеша ором, ботамкин ва як соддагие дар у дида мешуд. Дар банди даст ва гарданаш занчирбанди гафси тиллои ва дар ангуштхояш ангуштарихои гаронбахо дошт, ки аз серпул будани у дарак медод.
Олег худро раиси як корхонаи чангалбурй муаррифй карда буд. Гох-гох се чор нафар дустонашро бо худ меовард. Сабки суханронии хам Олег ва хам дустонаш русии гайриодй буд. Акаи Точиддин, ки доир ба сохтмон саволу чавоб мекард онхоро бо мушкилй мефахмид. Чунки гуфтори онхо пур аз «жаргон»-хои олами криминалй буд.
Масалан мегуфт: «Пацаны, чё за дела? Толик, (одатан, акаи Точиддинро хаминтавр ном мебурданд) ты рамсы не путай. Я человек правильный и бабло плачу. И мне над шоб всё была ах..йенна!»

Хаминтавр хама коргарон пай бурданд, ки Олег як авбош, рекетир, «бандит» ва ё ягон чехраи криминалй аст. Хама хавф мебурданд, ки хакки корашонро медода бошад ё не. Як чиз онхоро рухбаланд мекард, ки дар конунхои олами чиноёт хакки мехнаткашро хурдан амали пасту нокасон аст.

Мавсими кор ба охир расид. Тирамох омад. Нихоят тармими бустонсарои Олегро ба охир расониданд. Олег корро кабул карда пули кориро, ки 640 хазор мешуд пурра неву 40 хазор кам ба акаи Точиддин дод. Акаи Точиддин 600 хазор рублро гирифта бо хамаи коргарон хисобй кард. Яке ба Точикистон баргашту дигаре ба шахр, хама хар су пароканда шуданд. Танхо 40 хазори акаи Точиддинро Олег ваъда кард, ки дертар хохад дод.
Моххо мегузаштанду аз пулдихии Олег дарак набуд ва танхо бо ваъдахои имрузу пагох акои Точиддинро баумед мекард.
Зимистон хам гузашту бахор омад. Дар ин айём сафолакхои поёнии атрофи хона як-як аз девор чудо шуда ба афтидан сар карданд.
Рузе Олег акаи Точиддинро ба хонааш таклиф кард. Акаи Точиддин ба умеде, ки пул мегирад, ба бустонсарои Олег рафт.
Аммо бо дидани манзараи ахволи сафолакхо хичил гашт. Аввалин маротиба он руз байни акаи Точиддин ва Олег бахси тунду тез бархост.
Акои Точиддин гунохро ба калла намегирифт. У бар он буд, ки зимистон замин ях карда, бинобар дамида баланд шудани он сафолакхоро бардоштааст ва боиси рехтани сафолакхо шудааст. Аммо Олег аз нав ва ройгон чидани сафолакхои кандашударо талаб мекард, вагарна 40 хазорро нахохад дод. Акои Точиддин иброз кард, ки аз бахри хамон пул гузашт ва бо дугу пуписаю тундй хонаи Олегро тарк кард.

Пас аз чанд вакт, Мусо аз ин бахс дарак ёфт. Акаи Точиддин ба Мусо таъкид кард, ки дар шикасту рехти сафолакхо у гунох надорад, балки аз яхбандии замин рух додааст. Аммо Мусо, ки сафолакхоро соли гузашта у насб карда буд худро гунахкор хис карда ба хонаи Олег рафт. Тули як хафта бепул хамаи сафолакхои рехтаро аз нав насб кард. Ин амали Мусо танхо ба хотири он буд, ки акаи Точиддин маблаги бокимондаашро аз Олег гирад.

Аз байн моҳҳо гузаштанд. Аммо аз пулдиҳии Олег ҳамоно хабаре набуд.
Ниҳоят як бегоҳ Олег худ ба хонаи акаи Точиддин омад. Аммо на ба нияти пулдиҳй, балки ба нияти эътироз.

Аз руи коидаҳои сохтмонй хонаи чубии навсохта бояд ҳадди акал ду сол бе дару тиреза ва тармим гузошта шавад. Дар ин муддат чубҳои ҳануз намдор, бояд пурра хушк шаванд ва хона шакли ниҳоияшро гирад. Ин нозукиро акаи Точиддин ҳануз дар огози кор ба Олег фаҳмонда буд. Олег бошад даст афшонда эътибор надод.

Акнун баландии хона аз ҳисоби хушк шудани чубҳо торафт паст шуда, руз то руз ба шикасту рехти тармимҳои дарунию берунй оварда расонд. Дар дохили хона гачтахтахои дар девор насбшуда кажу валангор мешуданд. Аз берун «сайдинг»-и хонаро ихота карда, тобгулаву дамида мешуд.

Олег талаб мекард то ҳамаи нуксонҳо бартараф карда шаванд. Акаи Точиддин ба хотири Олег оварданй шуд, ки дар вакташ уро огоҳонида буд. Аммо он руз Олег мисли пештара набуд ва талаб мекард, ки ё нуксон бартараф шаванд, ё пули додаашро баргардонда диҳад. Акаи Точиддин фаҳмонданй шуд, ки ин чо коргарон гуноҳ надоранд ва ҳамаи онҳо дастмузди худро гирифта ҳарсу пароканда шуданд. Лек ба гуши Олег ҳеч сухан намедаромад ва дар карори худ катъи буд. Акои Точиддин низ асабй шуда ба Олег дод зад, ки аз баҳри ҳамон 40 ҳазор мебарояд ва Олег хонаи уро тарк карда дигар бо у рубару нашавад.
Олег дар чавоб дод зада мегуфт, «..Слыш батя! Щас как просвистну тут будет центряк и тебе будет хана!..»
Акои Точиддин низ паст наомада, бо дугу пуписа худро иштирокчии чанги шаҳрвандии Точикистон муаррифй карда, ҳушдор дод, ки у эҳтиёт шавад.

Баҳси онҳо ба кашмакашй мубаддал гашт. Аз шуру магали онҳо ҳамсояи акои Точиддин бохабар шуда давида омад.

Онҳоро ба хона дароварда сари миз шинонид ва бо суханҳои нарм кушиш кард онҳоро ба мусолиҳа орад. Аммо ба у муяссар нашуд. Дар охир Олег ба акаи Точиддин таҳдиди куштор карду ба мошинаш нишаста рафт.

Харчанд моҳи апрел бошад ҳам ҳаво 24-26 дарача хунук буд. Барф пас аз ду рузи паи ҳам боридан, дишаб аз боридан бозмонд. Шамол роҳи мошингардро барфпуш
мекард ва изи чархҳои мошин зуд ноаён мешуданд. Мансур бо эҳтиёткорй мошин меронд.
Шавкат ҳикояти Мусоро шунида сигор ба лаб монда оташ гиронд ва ба Мансур руй оварда гуфт:
— Ин кор бо нагзи анчом ёфтанаш дар гумон. — сипас тирезаро ба андозаи як ангушт поин карда дуди сигорро пуф кард ва суханашро идома дод,
— Догистониҳоро овардан даркор, то якбор ин Олегашро гушмол диҳанд..

Мошини онҳо ба хонаи акаи Точиддин наздик шуд. Баробари ба он куча гаштан чашмашон ба мошинҳои сурхи оташхомушкунак афтод. Мансур суръати мошинро тезтар кард.
Дар назди хонаи акои Точиддин ду мошини сухторхомушкунак ва якто мошини полис меистод. Аз хонаи акаи Точиддин кариб нишоне намонда буд. Сухтор алакай хомуш буд ва танҳо аз чубҳои нимсухта ва чархҳои мошини акаи Точиддин, ки дар назди долон меистод дуди бугомез мебаромад.

Фурудгоҳ.
Мансур, Шавкат, Мусо ва боз ду се нафар ҳамдеҳаҳо часади нимсухтаи акои Точиддинро ба Точикистон мефиристоданд..

(бознашр аз ҳафтаномаи «Нигоҳ»)





Иди саиди Фитр муборак!

18 08 2012


Иди Рамазон имруз бар мову шумо табрик,
Ин сабру шикебои, в-ин аҳду вафо табрик.
З-Аллоҳ мадад чуем дар роҳи муроди хеш,
Буе ба машом омад, аз боди сабо табрик.


Инак моҳи Рамазон низ ба охир расид. Ёд дорам дар хурдсолй ин бегоҳи охирони Рамазонро аз ҳама рузҳо дусттар медоштам. Ин бегоҳ, ки номи «Ошбараку ошбиёрон» дошт дигар дар хотир надорам, ки кай охирон бор ошашро чашида будам. Вале лаззати он ошҳои рангу ба ранг гуё то ҳануз дар машомам ҳаст. Ошҳои рангу баранг, сафеду зарду сурх, нахуддору бенахуд, сергушту камгушту тухмдор…
Пагохиаш, дар субҳи солеҳон ҳама пиру чавон шитобон суи масчид ба намози Ид. Масчидхо то чое лабрези намозгузорон мешуданд, ки берун аз саҳни он низ саф меоростанд.
Баъд аз намоз ҳама дастархони идона боз карда тамоми нушу неъматашонро руи он мегузоранд. Бинобар ин мардум як-ду руз пеш аз Ид ба бозорҳо харид мераванд.
Имруз ба Точикистон занг зада аз нарху навои бозор пурсон шудам. Рости гап то ҳануз ба худ наомадаам ва ба суолҳои худ посух наёфтаам. Худ казоват намоед:


1 кг ангур
- то моҳи Рамазон 4-6 сомонй.
- дар моҳи Рамазон 8-10 сомонй.
- дар бегоҳи Ид 12-13 сомонй.
1кг шафтолу
- то моҳи Рамазон 6-8 сомонй.
- дар моҳи Рамазон 9-12 сомонй.
- дар бегоҳи Ид 16-18 сомонй.
1 дона харбуза
- то моҳи Рамазон 8-12 сомонй.
- дар моҳи Рамазон 15-20 сомонй.
- дар бегоҳи Ид 25-30 сомонй.

Хулоса нархи тамоми хурока ҳамин хел якчанд маротиба афзуда аст.

Эй савдогарону точирон аз Худо шарм доред! Оё мусулмонй ҳамин аст? Пагоҳ чи тавр шарм надошта руй суи кибла намоз мехонед? Боварй доред, ки он фоидаи саду дусад фоиза аз ин киматфуруши ба мардуми ночор ҳалол аст? Боварй доред, ки фарзандонатро лукмаи ҳалол медиҳед? Боварй доред, ки аз он фоида сарватманд мешавед? Боварй доред, ки он пулу мол баракат дорад?
Магар Ислом аз мусулмонон ҳаминро мехоҳад? Оилаҳое, ки ноноваре муҳочир доранд ба хайр. Аммо онҳое, ки руй ба маоши кишвар доранд чй сахтй мекашанд?
Рости гап акли кас ҳайрон мемонад, ки чй хел дар моҳи хайру баракат ва шикастани нафс фурушандаю точирон ба чунин амал даст мезананд. Хайфи шумо барин мусулмонҳо. Иди шуморо табрик намегуям. Пагоҳ ба намози Ид ҳам наравед. Аз он пулҳо мабодо ба сандуки хайрияи масчид напартоед, ки метарсам садакаи ҳалоли дигаронро догдор нанамоед.
Имрузҳо ҳама мусулмонон афсус мехуранд, ки моҳи беҳтарини тоату ибодат — Рамазон ба охир расид. Баъзе парҳезгорон дар фироки Рамазон ашк мерезанд.
Шумо — савдогарону фурушандаҳо низ гамгинед, ки Рамазон рафт, ҳарчанд сабаби гамгиниатон лукмаи ҳароматон бошад ҳам. Ашк бирезед, ки моҳи беинсофию киматфурушиатон — Рамазон рафт. Зор бигирйед, то шояд Парвардигор ба сабаби гиряатон дар фироки Рамазон шуморо ба роҳи рост ҳидоят намояд.

Иди Рамазон омаду моҳи Рамазон рафт,
Сад шукр,ки ин омаду сад ҳайф,ки он рафт.

Ана ҳамин хел, хонандаҳои азизи ин сатрҳо. Хостам «Табрикнома»-е бинависам, нашуд… Маъзарат, агар руҳияи идонаи шуморо гамгин намуда бошам.


ИДИ САИДИ ФИТР БА ХАМА ТОЧИКИСТОНИЁН МУБОРАК БОД !!!!





«ОУШТЕН ФРУШТЕН» (бознашр)

11 08 2012

Вакте мактаб мехондам бачаҳо байни деҳаи «боло» ва деҳаи «поён» чангу хархаша мекардем. Боре маркази ноҳия омадаму ончо дидам, ки деҳаи «боло» ва деҳаи «поён» муттаҳид шуда, мукобилият байни совхози Ленину совхози Сталин… Донишчу шудаму дар маркази вилоят ҳам ленинию ҳам сталиниро «берунй» номида
зидди мо маншаъ мекарданд. Дар пойтахт миллат ба якчанд маҳалҳо…

Дар шаҳраки на он кадар калон бо номи Урай, ки дар ОА (округи автономи) Ханти-мансийск вокеъ аст, ҳамаги 16 нафар мардикорони точик кору зиндаги мекунем. Имруз якшанбе ва ҳамаамон сарчамъ оши ванчй мехурем. Якшанбеи гузашта оши ҳисорй хеле оличаноб омада буд.
Оре, мо, точикон — 3 нафар аз ноҳияи Ванч, 4 нафар аз Помир, 2 нафар аз Ашт, 3 нафар аз Мастчоҳ, 2 нафар аз Айни, 1 нафар аз Кулоб ва 1 нафар аз Хисор ҳар якшанбе якчой чамъ мешавем ва ошхури карда, аз мушкилотҳои якдигар бохабар мешавем. Дар рузҳои аввал баръало ҳис мешуд, ки то кадом дарача забони лаҳчавии мо аз ҳам фарк дорад, аммо оҳиста-оҳиста эътибор намедодем ва ҳамдигарро хуб мефаҳмидем. Аниктараш мисле дар як латифа, «оуштен фруштен»-ро хаёл мекардем забони немисй аст ва сипас одат кардем, ки «ба у об диҳед ва аз ин чо берун кунед» будааст.
Мо 16-нафар ҳамчун 16 бародар шудаем, ки дар гаму шодии якдигар шарикем. Ва хеле мехоҳему орзу дорем, ки дар тамоми шахрхои Русия чунин як ваҳдат пойдор шаваду аз Русия истода, решаи маҳалчигиро дар Точикистон барканем.
Танҳо муттаҳидии мо метавонад кувваи шикастнопазире зидди миллатгароён шавад.





«Таджикистан — наш офис!»

29 07 2012

Дируз дар як торнамои чамъиятй тасодуфан шохиди як чунин суҳбати муҳочирон шудам, ки маро ба вачд овард. Мехоҳам ин ҳиссиётро бо шумо хонандагони торнигор тақсим намоям. Инак порчае аз он.

Навиштачоти девори саҳифаи Аҳмад:

Любить Таджика — это гордость!
Забыть Таджика — это подлость!
А быть Таджиком — это честь!
Что не у каждого народа есть!!!

Посухҳо:

Комрон:
Класс! Салом!

Ахмад:

Салам братва!!!

Анастасия:
Я ГОРЖУСЬ ЧТО БЕЗУМНО ЛЮБЛЮ ТАДЖИКА!

Ахмад:
нас можно убить, невозможно победить.

ОЛЬГА:
По поводу друзей, очень хорошие ребята!

Карим:
таджики гуляють остальние наблюдають, борьба вольная девушка давольная,
мы хорошо воспитани и хорошо одети, снами
ВСЕВИЩНАЯ АЛЛАХ,
мы МУСУЛЬМАНИ АЛХАМДУЛИЛЛАХ.

Мусо:
Таджика спрашивали почему Таджикистан такой маленкий, а вас
так много? Ответил Таджик! Вес
мир наш а Таджикистан наш офис!

Надя:
Хахахаха.. Браво!

Валентина:
Я САМАЯ САМАЯ СЧАСТЛИВАЯ.
У НАС РУССКИЕ МУЖИКИ ЛИБО АЛКАШ ЛИБО БЛЯДЬ. А МОЙ ВЕРНЫЙ И ТОЛЬКО МОЙ!

Альвина:
Я с тобой полностью согласна. Если они любят, то любят. А наши ,есть конечно исключения,но их на всех не хватает,а в основном сидят на шее и ещё кроют на весь белый свет. Я тоже люблю Таджика.

Ахмад:
Хушбахт бошед янгашки!

Лола:
так держать -таджики мира!

Ахмад:
я горжусь что я ТАДЖИК

Солех:
Я Тоже Брат!

Карим:
Офарин!

Мирзо:
Канд занед! Я тоже горжусь!

Ахмад:
хорошо что я не одинок

Айсель:
да-да да-да любить таджика это гордость и счастия!

Ахмад:
спасибо!

Айсель:
не зашто мои дорогие.
…..
…..





Мартабаи Умари Хайём дар Русия

22 07 2012

-Ало, салом Дилшод! Ту чипта харидй ё на?
- Бисёр хуб. Ман пагох ба фурудгох ба пешвозат меравам. Гуш кун, ба ту як фармоиш. Ба ман як китоби Хайём ва китобхои забони точикии синфи аз 1 то 3 даркор.
- Хахаха… не барои худам не, хамту даркор, ту илтимос ёфта ор маблагашро дукарата хохам дод…
- Баъд мефахмонам ба кй даркор. …Хайр.

Корхонаи сохтмоние, ки Мусо ончо кор мекард, дируз серташвиш буд. Онхо маркази савдои сеошёна месозанд. Фармоишгар Петрович, марди тахминан 50 сола, кадпаст, буда яке аз бойтарин ва бонуфузтарин шахсияти шахр ба шумор меравад. У одатан хар поёни мох аз сохтмон дидан менамояд. Дируз фармоишгари ин маркази савдо Петрович, хамрохи директори генералии коргохи сохтмонй барои дидан аз рафти сохтмон омаданд. Дигар саркору сарустохо мисли гунчишки посухта дар дохили бино давутоз доштанд.
Сарусто Мусоро фармоиш дод то атрофи дархои даромадро андова намояд. Дархоро даршинонхо дируз насб карда буданд. Мусо бо сатили лой болои нардбон баромада ба болодарихо лой мезад.
Калонхо аллакай омада буданд. Гурухи тахминан дахнафараи онхо аз даромадгох даромаданд. Кор намоишкорона дар авч буд.
Мусо саросема шуда каме «дасту по хурд» ва лойе, ки ба болодарй партофт хато хурда ба самти калонхо пош хурд.
Дар ин вакт як мухофизи Петрович ва саркор ба Мусо хамла кардани шуданд. Лой асосан ба пушти сар ва куртаи Петрович зада буд. Мусо аз хайрат дар чояш шах шуда буд.
Фармоишгари маркази савдо, бо як садо мухофиз ва саркорро нагузошт ба Мусо дарафтанд. Мусо бо садои ларзон бахшиш мепурсид. Директори генералй ва дигар атрофиён ба тоза намудани лой ба Петрович ёрй медоданд.
Петрович аз чайбаш даструймолашро гирифта дастхояшро пок мекард ва ба Мусо нигариста табассум карда гуфт, «Ничего страшного. Вы думаете этот раствор грязь? А кто вы по национальности?»
Мусо бо садои ларзон «таджик» гуфт.
Петрович идома дод «Вы разьве не читали своего земляка Омара Хайяма? Ведь раствор это не грязь, а прах наших отцов и дед. И кстаты, вы должны гордится, что читаете Хайяма на его языке.» , бо хамин табассум карду рафт ва хамрохонаш низ бо у рафтанд. Саркор хангоми рафтан бо ангушти ишоратиаш ба Мусо ишора ва тахдиди «холо ист» кард. Калонхо нихоят рафтанд. Ин ходиса зуд дар байни коргарони коргох овоза шуд. Мусоро шухи мекарданд, ки у баркасд задааст ва ин дафъа бо хишт бизанад. Саркор як марди солхурдаи рус бо номи Володя буд. Пас аз гусел намудани калонхо ба назди Мусо омад ва пурсид, «Муса, неужели Омар Хайям таджик? Неужели ты читаешь его на языке оригинала?»
Мусо ки аз саркор дашному танбехро интизор буд, чехрааш чиддй шуда посух дод, «Дядя Володя, Хайям персо-таджикский поет. И конечно я читаю и понимаю, то что написал сам Хайём, то что не переведён то есть оригинал..»
Саркор лахзае ба Мусо нобоварона нигох карда рафт.
Бегох, вакти корбаро саркор Мусоро ба наздаш даъват намуда аз у хохиш намуд ки ба у китоби Хайёмро бо забони точики-порсй ва китобхои дарсии синфхои ибтидоиро барои омухтани забони порсй(точикй) дар кутохтарин муддат ёбад. Ва у мехохад Хайёмро бо забони порсй хонад. Дар поён илова намуд, ки хакки китобхоро пардохт хохад кард..





Ёде аз чанги шахрвандй

24 06 2012

Одамоне, ки чангро дидаанд, дар ин мавзуъ бештар хомуширо ихтиёр мекунанд ва ба ёд овардан намехоҳанд.
(ҳақиқати вокей аз нақли шоҳидони зинда)

«Падар, барои чи самолётҳо бомбҳои худро дар лаби дарё мепартоянд?» — ин суоли Хайриддини он замон 17-сола буд.
«Чунки бояд бе бомб ба база баргарданд. Аз афташ самолётҳои русҳоанд. Агар аз они Тошканд мебуданд ин тавр намекарданд..» — ва ин охирин посух ё харфҳое буданд, ки аз падараш шунид.
Тудаи дарози гурезаҳо, ки асосан аз муйсафедону зану духтарон ва кудакон иборат буд ба самти Чиликул роҳ мепаймуданд. Хаво таспону чангу губоролуд буд. Самолётҳо аз болои сарашон гурросзанон мепариданд. Хеч кас бовар надошт, ки онҳо ба суи гурезаҳо бомб мепартоянд, бинобар ин дигар ба онҳо эътибор ҳам намедоданд.
Падари Хайриддин аз руи самти омадани ҳавопаймохо аник гуфта метавонист, ки онҳо аз они Русияанд ё Узбакистон. Ва ҳар бор аз роҳравй бозистода сар мебардошту аз кадом самт омадани самолётҳоро нигоҳ мекард. Онвактҳо Точикистон ҳавопаймоҳои чангй надошт.
Боз гурроси самолёт садои шарфаи кадамзанй ва гоҳ-гоҳ садои гиряи кудакхоро, халалдор намуд. Ин дафъа падари Хайриддин аз самти дигар омадани ҳавопаймоҳоро дида безобита менамуд ва чизе гуфтан мехост. Бо садои гурроси самолёт садои таркиши бомб ҳамовоз шуд.
Ба гурезаҳои мардуми оддию беярок паи ҳам бомб партофта мешуд. Доду фарёд ҳамачоро паҳн кард. Хама ҳар тараф мегурехт. Бомбҳо дар миёни тудаҳо зада мекафиданд. Часадҳо ба ҳар су пош мехурданд. Тудаҳо пароканда мешуданд. Хама ба ҳар тараф мегурехт…

Хайриддин, аз байни часадҳо падар мечуст..
Каме дуртар модараш ва хоҳараш фигону нола доштанд..
Аз нисф зиёди гурезаҳо шаҳид шуда буданд. Ниҳоят Хайриддин часади бечони падарашро пайдо кард.
Часадҳоро ба хок супурданд.
Хайриддин, аз модараш хоҳиш кард ба деҳа баргашта зидди душманон ярок бигирад. Аммо модар ин дафъа низ розй нашуд. Дируз ба онҳо хабар расид, ки аз деҳаи ҳамсоя ҳамаи мардону чавонписарони точикро ба самти Регар бурда ба чукурие партофтаанд. Ва зинда ба зинда бо булдозер онҳоро гур кардаанд. (!)
Ин кори дасти гуруҳи Ибод ва чангиёни аз Узбакистон омада буд.
Он солҳо дар Регар бо забони точики гап задан мумкин набуд.
Солҳо гузаштанд. Хайриддин шаҳрванди Русияро гирифт ва 16 сол мешавад ба Ватан барнагаштааст. Чунки дигар дар Точикистон касе надорад.
Хайриддин дар чашм доим айнаки сиёҳ дорад. Чашмони худро мепушонад. Мегуянд дар чашмонаш сафедие нест. Сафедиҳо ҳама хун гирифта сурх гаштаанд. Пас аз он ки модару хоҳарашро дар пеши назараш бо ваҳшоният ба катл расонидаанд..

ХУДОЁ, КУРБОНИЁНИ ЧАНГИ ШАХРВАНДИРО САЗОВОРИ БИХИШТ ГАРДОН! ХУДОЁ, ДУШМАНОНИ МИЛЛАТИ ТОЧИКРО БА БАДТАРИН РУЗХО ГИРИФТОР НАМО!





Алвидоъ, Лас-Книгас!

23 04 2012

Вақтҳои охир ҳис кардам, ки дар шабакаи чамъиятии Фейсбук вақти худро бисёр мегузаронам. Бинобар ин ба худ қавл додам ба магозаи китобфурушии дустдоштаам «Лас — книгас» рафта ягон китоб бихарам ва дар вақтҳои фориг ба чои дар ФБ нишастан ба мутолиаи китоб машгул шавам. Инчунин хеле вақт шуд, ки аз ин гипермаркети китоб дидан накардаам.
Соли гузашта зуд-зуд аз ончо дидан мекардам.
Аввалин ташрифам ба ин магоза фаромушношуданист.
Боре дар торнигори нависандаи номдор Салим Аюбзод мақолаеро «дар бораи нависандаи турк Орхан Памук»
хондам. Пас аз чанд руз роҳам аз назди он магоза мегузашт ва ба хотирам он нависанда омад. Хостам китобе аз эчодиёти Памук бихарам ва вориди магоза шудам. Дар даруни магоза дар самти чапи даромадгоҳ дар курсие посбон нишаста буд, ки аз либосхояш маълум буд.
Баробари дидани ман аз чояш каме нимхез шуда хост чизе бигуяд. Ман ба нигоҳи ҳайратовари у диккат надода бепарво ба суи рафи китобҳо равона шудам. Шояд бепарво вонамуд кардани ман буд, ки чизе гуфтанашро надонист танхо хайрон-хайрон маро назорат мекард. Шояд мехост бигуяд, ки «эй точик, инчо хлеб намефурушанд»? Ба ҳар ҳол ман аллакай дар огуши рафхои китоб будам ва сухани у ногуфта монд.
Дар байни рафҳои китоб маслихатгарон (консультант) рафтуо мекарданд. Дар чеҳраи онхо низ баробари маро дидан як ҳайрати хандаомез дида мешуд. Ва бо хам чизе гуфта паст-паст механдиданд.
Аз тамошои китобхо лаззат мебурдам. Ва дар дил нақша мекашидам, ки вақте маош гирифтам ана ин ва ана вай китобро мехарам. Хаминтавр оҳиста ва бе саросемагй китобхоро аз назар мегузарондам. Баробари ин кушиш мекардам симои худро на як муҳочири сохтмончй, балки гуё як донишманд ва босавод вонамуд намоям, аммо муяссарам нашуд ва маслиҳатгарон аз чор тараф ҳар як ҳаракати маро назорат мекарданд. Бо гушаи чашмам суяшон як нигоҳ партофтам. О ваҳ, посбон хам чои нишасташро партофта ба назорати ман омадааст. Худро дузд ҳис кардам, дузде ки мехохад дар лахзаи муносиб китоберо зери доман пинҳон карда, барад ва фурухта нон бихарад. То ҳадде худро нохинчор хис мекардам. На, на ноҳинчор, балки аз алам метаспидам. Мехостам суяшон дагал ва бо садои баланд гуям «Чй ин қадар нигох доред?! Чй точикон китоб намехонанд? Хамзабонону хамнажодони Хайёму Синову Мавлавй китоб намехонанд?! Ё хуқуқи китобхонй надоранд?? Равед аз паи коратон шавед! Халал надихед, ман китоб интихоб карда истодаам «.
Эх, ки маро гуфт ба ин магоза даро? Э, кош намедаромадам.. Акнун ки даромадам набояд бекитоб берун оям.
Нихоят яке аз маслиҳатгарон бетокат шуда наздам омад ва бо табассум пурсид, ки чи хел китоб мечуям ва оё у ёрй дода метавонад. Дар табассуми у як навъ тамасхуре хувайдо буд, ки мегуфт «ин чо чй мечуй, ки ин магозаи хурока нест». Дар ин лаҳза мехостам дар чашмонам айнаке булурин бошад. Айнаке мисли айнаки устодам профессор Турсунов. То айнакро каме поён карда аз болои он нигариста ба ин маслиҳатгардухтар нигарам ва посухаш диҳам.
Ба у посух додам, ки чизе аз навиштаҳои Орхан Памук мехоҳам. Табассуми маслиҳатгар баробари шунидани ин ном гайб зад ва акнун нигоҳи у тагир хурда буд.
«Они там, пройдёмте..» гуён суи дигар рафҳои китоб рафт. Ва ба як дона китоб ишора карда илова намуд, ки ягона китоби бокимондаи Памук аст. Номи китоб «Джевдетбей и сыновья» буд. Китобро ба даст гирифта як каме варақ задам. Дар пушти китоб нархнома часпонида шуда буд. О ваҳ, 800 рубли русй! Пулҳои кисаам наздик ба ҳазор рубл буданд.
Акнун майдон, ки баромадам дигар чои қафо гаштан набуд. Китобро гирифта назди «касса» рафтам ва ҳисобй карда аз магоза баромадам. Баъд аз ин ҳар боре ки ба ин магоза мерафтам маро бо чеҳраи кушод ва эҳтиром хидматрасонй мекарданд. Ва хатто агар бехарид магозаро тарк намоям ҳам бо чеҳраи кушода хайрухуш мекарданд.
Чун имруз пой суи магоза ниходам, аммо он пушида буд. Аз руи речаи кори бояд кушода бошад, ҳайрон шуда мунтазир истодам. Аз дари даромадгоҳи хидматии магоза зане миёнасол берун шуд. Аз у пурсидам, ки чаро магоза боз нест. Посух дод, ки компанияи «Книгомир» муфлис шуд ва магоза дигар кор намекунад.





Нигохе ба шароити хаёти хурдсолони Точикистон

20 12 2011

Шароити хаёти хурдсолону кудакони Русияро мебиниву хавасат меояд. Ана инро давраи бачагию бозиву шодии кудакй мегуянд. Пеш аз он ки хар як биноро созанд, дар кучо, чи гунагии майдончаи бозии бачахоро низ дар он чо банакша мегиранд. Дар назди хар бино майдончаи худ. Хайкалчаву нагмачахои гуногуну оростаи рангоранг, ки як майдонча аз дигараш фарк менамояд. Хатто барои хар синну соли чудогона, як гушаи чудо, сар аз куттии хокбозй то кашкашакхои варзишиву майдончаи волейбол.
Дар бисёре аз марказхои савдову магозахо гушахои фуруши китобхоро метавон дид. Мебиниву албатта ба худ хохй гуфт, эх чй хушбахтанд кудакони Русия, ё мегуи, ки эх, ин дафъа кудакиям кош дар Русия гузарад. Китобу китобча, мачаллаю хафтаномахои рангибаранг барои аз навзодон сар карда, то пиронсолон рафхоро оро медихад. Китобхо барои хама синну сол ва мусоид ба хама хамёнхо интихоби васеъ пешниход менамояд. «Энциклопедия»-хо барои хурдсолонро дида лаззат бурдам. Чи хушбахтед хурдсолони Русия. Хануз он чизе ки худ шохид будам аз он овардам, шароити тахсили онхо дар мактаб чи гуна ва бо кадом методхо ба рох монда шуда бошад намедонам. Танхо шунидаам, ки техникаи муосир кушод мавриди истифода карор дорад ва инчунин мактаббачахои хамаи шахрхои Русия имконияти бо хам робита доранд.
Акнун биёед боре ба хаёти хурдсолони Точикистон назар афканем. Майдончахои бозии назди бинохо нест гуем хам хато намекунем. Ва агар кучое хаст, он ба истгохи автомашинагузорй табдил шудааст. Инро хамаи мо медонем ва хар руз мебинем. Кудакони Точикистон ба чуз хирсакчаю лухтакчахои захрноки хитойи дигар бозича хам надоранд ва чои фарогату бози хам надоранд. Ин «хидмати» шахрдорон тули бист соли истиклолият.
Хамаи дуконхои мачаллафурушии шахрро такопу кардам, вале як дона хам мачалла барои хурдсолон дарёфт карда натавонистам(!). Аз «Алладин» то «Анушервон»-у «Чашма» пурсон шудам. Баъзе дукондорон хатто изхор намуданд, ки ин номхоро бори аввал мешунаванд. Якеи дигараш гуфт ба ин мачаллахо танхо тарики мактабхо обуна мешаванд ва онхо дар фуруши озод нестанд. Обуна? Дар Точикистон (хусусан дар вилояти Сугд) обунашавй асту мачаллагирй нест ку. Ба дилхох мактаб равед ва аз дилхох хонанда пурсед, ки оё ба ивази 20-30 сомонии обунапулии додааш ягон бор шакли хамон мачалларо дидааст? Айб дар кист? Кучо меравад обунапулй? Оё мохномаи дустдоштаи давраи хурдсолиам «Чашма» нашр мешавад, ё не? Адади нашраш чанд аст? Чаро ба хамаи нохияву шахрхои Точикистон дастрас нест?
Хуб, назар меафканем ба магозахои китобфурушй. Садхо китобхои рангибаранги афсонахо барои хурдсолон, аммо хамааш русй. Факат калабоку машаю медведеду лиса ва хоказо. Хамон шоиру нависандагони хамду санонавис, биёед боре васфи мансабдоронро канор бигзореду чизе барои кудакон эчод намоед.
Вой бар холи хурдсолони Точикистон. Ин чи бачагию ин чи кудакй аст? Ин чи бепарвой ба насли оянда аст?





Порае аз ашъори Сонй

31 08 2011

Касалмусалмонем?

Гарчи мо сар ба сар мусалмонем, Рахрави навсафармусалмонем,
Дар алифбои куи имонем, Гаштаи гаркичармусалмонем.
Гах нигах афкани ба чашми дил, Неку бигар: башармусалмонем. Пешвомон, ки «Мухтасар»-хон аст,
Мардуми мухтасармусалмонем. Нафсамон беш аз ин ба мо гуяд:
Мо хаме пухтагармусалмонем.
Гаркаи ширку ташнаи бидъат, Шабгарони камармусалмонем.
Даври хоки мазор мечархем, Мурдапарварнафармусалмонем.
Ай салаф ,зан табар ба бидъатмон, Мо, ки ахли табармусалмонем.
Душмани дин азизи мост,аммо, Мушт бархамдигармусалмонем.
Соя афканда бахри хам аз шарр, Хамчаворони шармусалмонем.
Дар Урупо адуи Хак моро, Хачв созад: батармусалмонем.
Расми поки расул ихонат гашт,
Мо чаро хап? Магар мусалмонем.?! Аз сахар то ба шаб ба гап андар,
Гуйи шаб то сахар мусалмонем.
Ё зи сар то камар баимонем,
Ё зи по то камар мусалмонем. Не гами даъвати башар дар сар,
Не хаво аз Хабар* мусалмонем. Зухдамон шуд ба мох андоза, Гах рачаб, гах сафармусалмонем.
Не ба тан сурати мусалмонй , Сирате чун? Назармусалмонем.
Муфтй дар сатр дод фатво муфт,
«Дар малобис дигармусалмонем.»
Хам вакилон бигуфта: хамдуллах, «Шасту се нафар — мусалмонем.» Рагми Хак рой додаву гуянд: «Мо хама муътабармусалмонем». Иштиёке ба илму суннат ку? Андар исму шумар: мусалмононем. Дар риё гутавармусалмонем,
Пас хабар шав: хатармусалмонем.
Сонй, худ баъд аз ин хамефармо: Ахлаке гунгукармусалмонем.
—————

* Хабар-Киёмат

(Сонй)








Отслеживать

Get every new post delivered to your Inbox.