Фоҷиаи муҳоҷир (филмнома)

10 04 2019
  • Фоҷиаи муҳоҷир
    (Порчае аз як филмнома. Давомнокиаш якуним соат.
    Қисми 1.)

… ИНТ. ДОЛОНИ ҲУҶРА БЕГОҲ

РАСУЛ аз дар медарояд. Расул муҳоҷири 25 сола. Аз пасаш МУРОД медарояд. Мурод — 47 сола, як бомжи шаҳр.

РАСУЛ
Дароед, марҳамат, даромдан гиред, ако. Ана бачаҳо, ман гуфта будам ин амак тоҷиканд? Тоҷик будаанд.

Аз дари ҳуҷра ПАРВИЗ ва НОЗИМ — ду муҳоҷири дигар — рафиқони Расул мебароянд.

РАСУЛ
Шинос шаветон. Ин Парвиз. Инаш Нозим. Бачаҳо амак номашон Мурод-ако.

ПАРВИЗ
(Даст дароз карда салом мекунад.)
Биёед ако. Марҳамат. Кафшҳоятонро инҷо гузошта, ин попӯшиҳои сабуки хонагиро пӯшида марҳамат кунед.

Нозим низ даст дароз карда салом мекунад. Мурод сарашро хам карда бандакҳои пойафзолашро мекушояд. Расул халтае дар даст ба дохили ҳуҷра медарояд. Нозим бо дастонаш бинияшро дошта, ба Парвиз аз бӯи ғализ ишора мекунад. Аз дохили ҳуҷра садои Расул мебарояд.

РАСУЛ
Оҳо! Имрӯз ош будааст ку! Паи қадами меҳмон!

2. ИНТ. ҲУҶРА ОШХОНА БЕГОҲ

Аз дар Мурод, Парвиз ва Нозим медароянд. Расул бо қошуқ аз дег ошро чашид. Қошуқро гузошт. Сарпӯши дегро гузошт.

РАСУЛ
Ако, имрӯз паи қадами шумо ош будааст. Канӣ марҳамат карда ин тараф шинед.

ПАРВИЗ
Шояд барои амакӣ ягон нӯшокиашонро биёрем?

РАСУЛ
(бо табассум)
Ман гирифтагӣ. Дар вай халта. Амак тоқат накарда аллакай шишаро кушода намакашро чашиданд. Нозим қадаҳҳоро шӯста биёр.

Парвиз ошро ба ду табақ кашид. Нозим ду қадаҳ овард. Ҳама сари миз нишастанд. Курсӣ се то буд. Расул рост меистод.

Расул ба ҳарду қадаҳ шароб рехта, яктоашро назди Мурод гузошт ва дигарашро назди худаш.

МУРОД
(Бо дасташ ишора карда, бо овози паст)
Инҳо наменӯшанд?

РАСУЛ
(бо табассум)
Не амакӣ, инҳо ҳанӯз хурд ҳастанд. Ку, гиред. Барои саломатии шумо амак.

Нӯшиданд ва ба ошхӯрӣ сар карданд. Мурод як-ду қошуқ хурду бас кард.

МУРОД
(Ба Расул ишора карда)
Ман бисёр хурда наметавонам. Обро рез ба ман.

Қадаҳро назди Расул гузошт.

РАСУЛ
Э, ҳа ако? Оша гиред.

ПАРВИЗ
Ако, ош хуред аввал?

МУРОД
Не, додарон, раҳмат. Хурдам. Ман ҳамин қадар мехӯрам.

РАСУЛ
Рости гап, ман дар кӯча бо як зебосанам «шаверма» хӯрдем. Ман ҳам бас.

ПАРВИЗ
Эҳа… Нозим, дидӣ, одамҳо зебосанамҳо қатӣ хӯрок мехӯранд. Ин ману туем дар хона пӯсида хоб рафтаем. Дӯстонро интизоршуда, то омаданашон сарпӯши дегро намекушоем. Гир хӯрдан гирем ҳардуямон. Ин амак ҳам ягон зебосанам доранд аз афташ.

РАСУЛ
Сар шуд.

МУРОД
(симояш ҷиддӣ шуд)
Номатон чӣ буд додарам?

ПАРВИЗ
Парвиз.

МУРОД
Парвизҷон дуруст мегӯӣ. Расул, як насиҳат аз ман, ин коратро парто. Ҳеҷ зан ба зани никоҳии тоҷики худамон намебарояд. Ман аз зебосанамҳо шудам. Ба ҳамин рӯз расидам. Кори худатону ин додар дуруст. Алҳазар аз зебосанамҳо.

Парвизу Расул ба ҳамдигар нигоҳ карданд. Парвиз ба Расул чашмак зад.

ПАРВИЗ
Мурод-ако, чанд сол боз дар Русия ҳастед? Зану фарзанд доред?

Мурод аз кисааш як халтачаи салафанро баровард кушод. Аз дарунаш пораи газетаро гирифт. Газетаи қадкардашударо боз кард. Аз дохилаш як акси фарсударо гирифта ба Парвиз нишон дод. Парвиз аксро ба даст гирифт. Нозиму Расул низ хам шуда, ба акс нигоҳ карданд.

ПАРВИЗ
Ин акси шумост?

МУРОД
Бале. Ман.

ПАРВИЗ
Ҳэҳ, йигити зебо будаед, ако! Ин кай? Акси шинос барин.

МУРОД
Ин акси нӯҳ сол пеш аст.

РАСУЛ
Нӯҳ сол пеш?

ПАРВИЗ
Э, не, ако. Бист — Биступанҷ сол пеш гӯед. Ҳоло ба чанд даромадед?

МУРОД
(табассум карда)
Нӯҳ сол пеш. Пушташро хон. Ҳоло 47 солаам.

Парвиз аксро гардонда пушташро хонд.

ПАРВИЗ
Тобистони соли 2008? Дар нӯҳ сол шумо ҳамин хел дигар шудаед, ако?

РАСУЛ
Э, Парвиз, гаранг накун амака. Ришҳояшонро тоза гиранду мӯйҳояшонро ба тартиб оранд, мисли дар суратбудагӣ мешаванд.

ПАРВИЗ
Чӣ гаранг кардаам? Амак аз ман хафа нашавед, ман гапро дар рӯи одам рӯирост мегӯям. Ба акс ягон зарра монанд нестед, мефаҳмед? Худатон бубинед бо ин майнӯшӣ ба худатон чӣ кор кардед. Оиладор ҳастед? Гарчанде аз шумо хурд бошам ҳам гапи ҳақро дар рӯятон мегӯям. Чанд сол боз дар Русия ҳастед?

МУРОД
Оиладорам. Ду духтарча дорам. Ҳамон нӯҳ сол пеш омада будам.

РАСУЛ
Парвиз! Амак меҳмонанд. Мон ин гапҳоятро.

ПАРВИЗ
Расул, чӣ хел хап шинам, бародар?! Аз барои Худо! Бин худат! Росташро гӯед, кай охирон бор ба онҳо пул фиристондед?

МУРОД
(Сарашро хам карда)
Ҳамон ҳашт-нӯҳ сол пеш.

ПАРВИЗ
(ба Расул нигоҳ карда ба сӯи Мурод ишорат кард)
Мана, марҳамат. Ҳашт-нӯҳ сол пеш. Вой доди зану фарзанд! Кай телефонӣ қатишон гап задед?

РАСУЛ
Парвиз, хайр, биё «брат», ин амакро ба ҳолашон мон.

ПАРВИЗ
(аксро ба Мурод баргардонда)
Шуд, шуд. Ба ин хел одамҳо ман дигар гап надорам. Дилам мекафад ҳозир!

Лаҳзае хомӯшӣ ҳукмфармо гашт. Нозим табақҳои ошро аз миз гирифта рӯи мизро ба тартиб овард. Расул ба қадаҳи холишудаи Мурод боз май рехт.

РАСУЛ
Хайр, Мурод-ако. Гиред. Барои саломатии фарзандонатон.

Мурод сарашро бардошт. Аз чашмонаш ашк мерехт.Бо остинаш ашкашро пок карда қадаҳро бардошту то охираш нӯшид.

МУРОД
Парвизҷон, то вақте ки чизеро аслан намедонӣ, рӯякӣ ва нофаҳмида баҳо надеҳ! Ту намедонӣ аз сари ман чиҳо гузаштааст. Агар дар ҷои ман мебудӣ аз ман бадтар мешудӣ.

ПАРВИЗ
Илоҳӣ ҳар кас дар ҷои худаш бошад. Ман дар ҷои касе будан намехоҳам. Ҷоятон ба худатон насиб кунад. Медонед, барои чӣ ин кори шумобаринҳо ба ман сахт мерасад? Падарарӯсам низ ҳанӯз вақте кӯдаконаш хурдсол буданд, онҳоро партофта дар Русия зан гирифта, гумном шуда рафт. Занам ҳоло ҳам «падар» гуфта ашк мерезад. Хушдоманам бо азоб фарзандонашро ба воя расонда ба шавҳар дод. Аз ғурбату азоб ба ёди шавҳараш рӯи дастони ман ҷон дод. Танҳо ҳаминро мегӯям, ки ин корӣ шумобаринҳо ҷавонмардӣ нест.

РАСУЛ
Парвиз, надониста баҳо надеҳ. Мурод-ако, хоҳиши нақл кардан дошта бошед, гӯед. Шояд аз дастамон кӯмаке ояд. Рости гап барои мо шармовар аст, ки як ҳамиллатамон рафиқи «бомж»-ҳо…

ПАРВИЗ
«Рафиқи»? Чаро гапро шаф-шаф мекунӣ? «Рафиқ»-и «бомж» не, балки «бомж».

МУРОД
Рост мегӯӣ. Бомж. Ман саргузаштамро ба шумо нақл мекунам. Чӣ кӯмак, ё маслиҳатро баъд гӯед.

ТИТР:

АЗ РӮИ НАҚЛИ МУРОД

3. ИНТ. ДОЛОНИ ФУРУДГОҲ САҲАР НӮҲ СОЛ ПЕШ

Мурод аз тафтиши ҳуҷҷатҳо гузашта, ба занаш даст бардошта хайрухуш мекунад. Занаш дар наздаш ду духтараки яктоаш 7 ва дигараш 9 сола истодааст. Онҳо низ ба Мурод даст бардошта хайрухуш мекунанд. Занаш ноаён карда ашки чашмашро бо остинаш пок мекунад.

4. НАТ. САҲНИ СОХТМОН БЕГОҲ

Мурод ва боз чанд нафари дигар ба кори сохтмон машғуланд. Ба назди онҳо ДЕНИС ном саркори рус меояд.

ДЕНИС
Мурад, подойди пожалуйста.

Мурод асбоби кориашро гузошта ба назди Денис меояд.

ДЕНИС
Мурад, работёнка есть. Возмёшься? Десять процентов мои.

МУРОД
Давай.

ДЕНИС
Иди к входу. Там стоит чёрная машина ГАЗ 31. Подойди и скажи что я тебя отправил.

МУРОД
Хорошо!

Мурод ба самти даричаи даромадгоҳ меравад.

5. НАТ. НАЗДИ ДАРОМАДГОҲИ САҲНИ СОХТМОН БЕГОҲ

Мурод ба назди як мошини сиёҳи ГАЗ-31 меравад. Дар сари чанбараки мошин СЛАВА — як марди 50 сола нишастааст.

МУРОД
Здравствуйте! Меня отправил Денис. По поводу работы.

СЛАВА
Да да. Садись в машине. Поедим. Покажу работу. А там на месте договоримся.

МУРОД
Я сейчас грязний рабочий форма. Тогда бистро переоденусь.

СЛАВА
Давай. Не торопись. Я подожду.

6. ИНТ. ДОХИЛИ МОШИН БЕГОҲ

Мурод дарро кушода ба мошин мешинад. Дар сари чанбарак Слава мошинро ба ҳаракат медарорад.

СЛАВА
А что ты умеешь?

МУРОД
Я давно стройка работаю. Почти всё умею.

СЛАВА
Это хорошо. Надо одну комнату линолеум менять. По времени за сколько можешь закончить?

МУРОД
Надо посмотреть сколько квадратов.

7. ИНТ. ҲУҶРА БЕГОҲ

Слава ба Мурод фарши хонаро нишон медиҳад. Дар назди Слава ҳамсари ӯ ДИНАРА истодааст.

СЛАВА
Вот. Надо снять плинтусов. Старый линолеум. Постелит новый линолеум и крепить новых плинтусов. Сколько берёшь за это?

МУРОД
Ну вы сколько хотите дать?

СЛАВА
Незнаю даже. За сколько время можешь закончить? За день сможешь?

МУРОД
Линолеум постелю за день. Спустя день закреплю плинтусов.

СЛАВА
Послезавтра меня не будет. Мне надо чтоб ты завтра уже заканчивал.

МУРОД
Но надо линолеуму дать сутки чтоб он растенулся. Если сразу плинтусов закрепить, то могут появится шишки и сдутия.

Слава сарашро хорида, ба ҳамсараш нигоҳ кард. Ҳамсараш чизе нагуфта, аз ҳуҷра берун шуд.

СЛАВА
Ну ладно. Сколько по деньгам?

МУРОД
Две тысяча.

СЛАВА
Полтора дам. Чего там? Всего день работы. Я бы сам сделал, просто времени нет.

МУРОД
Хорошо, договорились. Материал всё есть?

СЛАВА
Завтра с утра всё будет куплено.

МУРОД
Хорошо. Завтра зайду тогда. Во сколько прийти?

СЛАВА
Примерно часиков десять.

МУРОД
Понял.

СЛАВА
Тебя довести или сам пойдёшь?

МУРОД
Нет, спасибо. Я сам пешком прогуляюсь.

СЛАВА
Ну ладно. До завтра.

Мурод даст дароз карда, хайрухуш мекунад ва аз ҳуҷра берун шуданӣ мешавад, ки бо ҳамсарӣ Слава ки даромада истода буд бармехӯрад. Бахшиш пурсида меравад.
8. ИНТ. ДОЛОН КВАРТИРАИ СЛАВА ПАГОҲИРӮЗӢ

Тақ-тақи дар мешавад. Ҳамсари Слава — Динара назди дар меравад.

ДИНАРА
Кто?

Садо аз паси дар

МУРОД
Это я мастер.

Динара дарро мекушояд. Мурод дар даст ҷомадони асбобҳо медарояд.

МУРОД
Здравствуйте

ДИНАРА
Здравсвуйте. Заходите заходите.

Мурод асбобҳоро як сӯ гузошта кашфашро кашидани мешавад.

ДИНАРА
Нет, нет. Не раздувайте. Я убрала ковры. Можете так пройти и в комнате переодеться.

МУРОД
Хорошо. А хозяин где?

ДИНАРА
Его вчера срочно на работе вызвали. Мы успели покупать материал. Рано утром уехал.

Мурод асбобҳояро дубора бардошта, ба ҳуҷрае, ки фаршашро бояд таъмир намояд медарояд.

9. ИНТ.ҲУҶРА

Мурод даромада асбобҳоро ба як сӯ мегузорад ва ба масолеҳи нав нигоҳ мекунад. Аз паси ӯ Динара ҳам медарояд.

ДИНАРА
Вот материал. Посмотрите, надеюсь он ничего не забыл. Если что вместе пойдём купим. Он и за работу денег оставлял. Так что не беспокойтесь, я расчитаюсь.
МУРОД
Он не придёт сегодня?

ДИНАРА
Нет. Он в командировке уехал. Работа у него такая. Он же военный. Всю жизнь в командировке.

МУРОД
Понятно. Сейчас посмотрю.

Масолеҳро аз назар гузаронд.

МУРОД
Вроде всё есть. Но плинтусов многовато покупали.

ДИНАРА
Ничего страшного. Если что в коридоре тоже поменяем. А вы позавтракали? Может чайку поставлю?

МУРОД
Нет, спасибо. Я позавтракал. Сначало дело надо закончить, потом чай.

ДИНАРА
(табассум карда)
Потом не чай, а конячком помоем это дело! Я верю, вы быстро закончите. Видно крепкий мужчина! Какие плечи!Как вас звать?

Мурод шарм дошта сарашро хам кард.

МУРОД
Мурад

ДИНАРА
Очень приятно. Меня Динара. Можно я вас позову «Марат»? У нас татаров есть такое имя.

МУРОД
Хорошо. Я не против.

Динара ба Мурод нигоҳи айёрона карда, аз ҳуҷра берун шуд. Мурод либосҳояшро иваз карду ба кор шуруъ кард.

10. ИНТ.ОШХОНАИ ХОНАИ СЛАВА ПАГОҲӢ

Динара ба рӯи миз хӯрданиҳо гузошта истодааст.

ДИНАРА
Идите к чаю! Чай уже скипел! Как вас звали, эй, мастер?

Мурод аз дар сар халонд.

МУРОД
Спасибо, я плотно позавтракал.

ДИНАРА
Да идите же. Я уже налила. А то остынеть.

Мурод дарро кушода ворид шуд. Динара пиёлаи чойро ба болои миз гузошт. Пешдомани бастааш миёни борику қафаси синаи барҷастаашро намоёнтар мекард.

МУРОД
(шармгинона)
Спасибо!

Мурод паси шимашро оҳиста афшонда, ба курсӣ нишаст.

ДИНАРА
Чем вы это плотно позавтракали с утра?

МУРОД
(пиёлаи чойро ба даст гирифта)
Яйцо.

ДИНАРА
(бо табассум)
Ооо. И сколько же?

МУРОД
Шесть штук.

ДИНАРА
И что будете делать с яйцамы?

Мурод ба нишонаи сарфаҳм нарафтани маънои гап сар бардошта суоломез ба Динара нигоҳ кард.

ДИНАРА
Яйцо колорийная еда — это же мужская половая сила!
МУРОД
(табассум карда)
Знаю, но это быстроприготовлемая еда, поэтому.

ДИНАРА
Ваша жена здесь с вами?

МУРОД
Нет. Она в Таджикистане.

ДИНАРА
Она там, а вы здесь подружку завели, да?

Мурод аз ин суолҳои Динара худро ноҳинҷор ҳис кард. Сар бардошта ба Динара нигоҳ кард. Ба пешдоману қафаси синааш нигоҳи кӯтоҳ кард.

МУРОД
Нет.

ДИНАРА
(табассуми пурноз карда)
Ясно. Тогда перестаньте есть яиц.

Мурод табассум карда пиёлаи чояшро тез нӯшид ва хеста рафтанӣ шуд.

ДИНАРА
Куда вы. А чё хлеб, колбаску, масло, варенье…

МУРОД
(сухани Динараро бурида)
Нет. Спасибо большое. Потом.

Мурод аз ошхона берун шуд. Динара аз пасаш нигоҳ кард.

11. ИНТ. ДОЛОНИ ҲУҶРА БЕГОҲ

Мурод таъмири фаршро ба охир расонд.

МУРОД
Хозяйка? Можно вас на минутку?

Каме пас дар кушода шуду Динара даромад.

ДИНАРА
Ох, как красиво! Вот это да! Как приятно! Мне узоры и цвет очень понравился. Это я сама выбрала. Подцвет с обоями, да? Что скажите?

МУРОД
Да, да. Красиво.

ДИНАРА
Молодцы! Какие же у вас золотые руки. Вот это мужик!

МУРОД
(шарм дошта)
Осталась плинтусов крепить. Завтра утром приду за полчаса закреплю.

ДИНАРА
Понятно. Руки помойте и к столу. Поужинайте потом можете идти.

МУРОД
Нет, спасибо. Я не буду ужинать.

ДИНАРА
Никаких «Нет»! Давайте идите в ванну и потом в кухню. Я уже накрыла стол.

Динара аз ҳуҷра баромад. Дили нодилон аз паси ӯ Мурод ба дастшӯӣ рафт.

12. ИНТ.ОШХОНАИ ХОНАИ ДИНАРА БЕГОҲ

Болои миз ороста аз меваю хӯришҳои гуногун. Дар миёни миз як коняк. Динара дар назди дег ҷунбуҷул дорад. Мурод аз дар медарояд.

ДИНАРА
Проходи, Марат. Не стесняйся. Чувствуй себя как дома. Присаживайся.

Мурод бо табассум ба курсие нишаста ба рӯи миз назар кард. Динара дар тан либоси дигар дошт. Гиребони куртааш фарохтар буд. Дамидаҳои синаҳояш намудор буданд. Сипас пешдоманашро аз миёнаш кушода овехт ва низ ба курсие нишаст. Домони куртааш кӯтоҳ буд. Пойҳояш аз зону боло аз домони куртааш берун шуданд.
Конякро гирифта, ба қадаҳҳо рехт. Як қадаҳро ба назди Мурод гузошт.

ДИНАРА
За знакомства Маратчик!

Мурод хост рад кунад бинобар ин каме истод. Динара интизор ба ӯ нигоҳ мекард. Мурод даст дароз карда қадаҳро бардошт. Садои ҷарангоси қадаҳҳо баромад. Мурод то охир қадаҳро холӣ кард. Динара бо табассуми айёрона аз қадаҳаш як каме нӯшиду онро ба миз гузошт.

ДИНАРА
Закусывай. Вот тут мясной салат. Я сама приготовила.

Мурод сар ҷунбонда хӯришҳо мехӯрд. Динара ба қадаҳҳо боз рехт. Ба қадаҳи худаш камтар илова карда, қадаҳи Муродро пур намуд. Мурод камтар сархӯш шуд.

ДИНАРА
Ну, Маратчик, подняли! За тебя! За такой широкоплечий, накаченный и крепкий мужик.

МУРОД
Нет. За вас Динара. За ваши красивые глаза и красивая улыбка!

Боз ва боз ҷарангоси қадаҳҳо мебаромад.

13. ИНТ.ҲУҶРАИ ХОБИ ДИНАРА ПАГОҲИРӮЗӢ

Динара ва Мурод дар кат, нимурён, дар оғӯши ҳам хоб. Мурод чашмонашро кушода дар паҳлӯяш Динараро мебинад. Ҳайрон мешавад. Оҳиста хеста либосҳояшро мепӯшад ва рафтанӣ мешавад. Динара аз хоб бедор мешавад.

ДИНАРА
Ты куда, мой милый? Иди ко мне. Мужа месяц не будет. Неторопись. Останься со мной.

Нимхез шуда аз дасти Мурод кашола карданӣ мешавад.

МУРОД
Извини, Динара. Прости меня. Я не помню что было. Что случилось. Мне на работу.

ДИНАРА
Не извеняйся, Марат. Ты мне подарила не забываемый ночь. Давно у меня такого не было.

МУРОД
Я не хотел, о Аллах! Что я натворил? Динара, забудь всё что было. У тебя есть муж. Он хороший человек. Я не хотел так. Это было подло с моей стороны.

ДИНАРА
Марат, послушай. Какой он мне муж, если в полгода всего неделя бывает дома?

МУРОД
Всёравно. Я допустил большую ошибку. Это грех. Досвидания, я пошёл.

Мурод дарро кушода рафтанӣ мешавад.

ДИНАРА
А плинтусов когда закрепишь? Останься. Заканчивай работу хоть, чтоб я рассчитался с тобой.

МУРОД
Нет нет, я кого нибудь, ну, мастер есть, мой друг, я его отправлю. Он закончить работу.

Мурод аз дар баромада меравад. Динара ба тиреза нигоҳ карда, бо ғазаб оҳҳ мекашад.

14. НАТ. САҲНИ СОХТМОН НИСФИРӮЗӢ

СУЛТОН, ҲОМИД ва Мурод кор карда истодаанд.

СУЛТОН
Ҳа, Мурод, ҳар рӯз мағзи сарама мехӯрдӣ аз гап. Имрӯз ба худ гирифтор, аз даҳонат лом намебарояд. Тинҷӣ ҳаст?

МУРОД
Тинҷӣ, тинҷӣ. Аз хоб сер накардаам шояд.

СУЛТОН
Шаб куҷо будӣ? Коратро шудӣ? Саркор туро пурсид.

МУРОД
Э, ту напурсу ман нагӯям. Шаб камтар беодобӣ кардаам.

СУЛТОН
Чӣ хел?

МУРОД
Ҳамон ҷое кор мекардам, шавҳараш ба коммандировка рафт. Бегоҳ ҳамроҳи занаш камтар нӯшидам. Саҳар бедор шавам дар бағалам он зан.

СУЛТОН
Эҳе. Зур ку! Ягон дугона надорад?

МУРОД
Намедонам. Бояд имрӯз рафта ним соат кори дигар монд. Плинтусҳоро часпонда, пули корамро гирам. Ҳайронам.

СУЛТОН
Чаро ҳайронӣ? Рав дя.

ҲОМИД
Э, не. Калла дорӣ? «Рав» мегӯӣ? Нарав. Кори нағз накардӣ. Бало ба паси маблағи корат. Тамоман нарав ва аз пулат баро.

СУЛТОН
Ин маҷбурӣ хоб нарафтааст-ку, эшон.

ҲОМИД
«эшон»-аш чӣ пичинг шуд боз? Ман маслиҳати дӯстона додам. Зани бешавҳар бошад гапи дигар. Шавҳар доштааст. Ин кори нағз не. Боқӣ худатон медонед.

СУЛТОН
Мурод, хайр биё ин тавр бошад ман рафта корро ба охир расонда пулатро оварда медиҳам.

Муроду Ҳомид хандиданд.

СУЛТОН
(бо табассум)
Чӣ механдед? Эҳ, ин хел занакҳо ба дасти ман фароянд.

МУРОД
Ман зид не, Султон. Бегоҳ туро то таги дараш бурда, нишон медиҳам. Он тарафаш кори худат. Ним соата кор мондагӣ аст. Маблағи маро биёрӣ шуд. Фоизи саркорро ҳам додан даркор.

СУЛТОН
Бе шӯхӣ мегӯӣ?

МУРОД
Бе шӯхӣ. Ба он занак мегӯи,ки туро ман фиристодам. Дигар чӣ кор мекунӣ, чӣ кор не коре надорам.

ҲОМИД
Ин коратон нағз не бародарон. Шумо ҳама зану фарзанд доред.

СУЛТОН
Э, забонама нахорон. «Эшон»-ат гуфтам таспидӣ. Биё мон ягон гапат нагӯям.

МУРОД
Хайр, биёед гапҳои бекораро монед. Кора бинем.

Сӯҳбат тамом шуд. Онҳо ба кори худ идома доданд.

15. НАТ. НАЗДИ ВАГОНЧАИ ҶОИ ХОБИ МУҲОҶИРОН БЕГОҲ

Сафар туфлиҳояшро бо латтапора пок мекард. Мӯйҳояшро шона зада либосҳои тоза ба бар карда буд. Мурод ғамгин буд.

СУЛТОН
(бо табассум)
Мурод, чаро ғамгинӣ? Мабодо рашк карда истода бошӣ?

МУРОД
Э, не.

СУЛТОН
Мурод, ту наравӣ ҳам мешавад. Аз ҳамин ҷо нишонаро гӯй худам меёбам.

МУРОД
Майлаш. Хонаи ӯро ёфтан осон аст. Мағозаи «Народни»-ро медонӣ-ку. Бинои панҷошёнаи паҳлӯи росташ. Даромадгоҳи охирон, ошёнаи якум, хонаи 86.

СУЛТОН
Паҳлӯи рост? Ба мағоза нигоҳ карда паҳлӯи рост, ё аз мағоза?

МУРОД
Ба мағоза. Онҷо бинои панҷошёна ҳамин якто аст.

СУЛТОН
Шуд. Фаҳмо. Исто, ки занак чӣ хел аст? Зебост? Сахт пир нест?

МУРОД
Олиҳа аст!Сарви равон, химча миён, садаф дандон.

СУЛТОН
Шуд, шуд. Ҳоло камтари дигар таърифу тавсиф кунӣ, «эшон» таҳоратро партофта аз ман пеш медаванд.

Ҳарду хандиданд. Султон рафт. Мурод аз пасаш нигоҳ карда, ба фикр фурӯ рафт.

16. ИНТ. ХОНАИ ДИНАРА БЕГОҲ

Тақ-тақи дар. Динара рафта дарро мекушояд.

ДИНАРА
Кто?
СУЛТОН
Здравствуйте. Меня послал Мурод. Надо закончить работу.

ДИНАРА
А где он сам? Чего сам не приехал?

СУЛТОН
Он занят.

Динара дарро калонтар кушод.

ДИНАРА
Ладно проходите. Он говорил что за пол часа можно закончить. Если можно посторайтесь побыстрее закончить.

СУЛТОН
(даромада)
Хорошо. А вот это вам.

Султон як халтаро ба Динара дод. Динара ҳайрон халтаро гирифта ба дарунаш назар кард.

ДИНАРА
А это что? Ооо, коняк и шоколад.

Табассум кард.

ДИНАРА
Ой, спасибо! Это ведь Маратчик послал?

СУЛТОН
Ъъээ. Нет. Это я сам покупал.

Динара чеҳрааш ҷиддӣ гашт. Халтаро баргардонда ба Султон дод. Султон ҳайрон халтаро гирифт.

ДИНАРА
А зачем мне от вас это? Я что то не понимаю.

Каме асабӣ шуд.

ДИНАРА
Так. Короче у вас двадцать минут времени. Закончите быстрее. Мне надо кое куда сходить.

Динара дари ҳуҷраи таъмирмекардаро кушоду худаш бо қадамҳои тез-тез ба дигар ҳуҷра даромада рафт.

17. ИНТ. ДОХИЛИ ВАГОНЧА ҶОИ ХОБИ МУҲОҶИРОН. БЕГОҲ

Ҳомид дар курси нишаста чой менӯшад. Мурод дар ҷои хобаш такя зада, чашмонаш нимпӯш.

ҲОМИД
Хуб кардӣ, нарафтӣ. Офарин. Худованд тура ба рост ҳидоят кард, иншооллоҳ. Зино касофат аст. Дар он дунё ҷавобгарии сахт дорад.

Мурод хомӯш буд. Чизе нагуфт. Аз ҷой хесту сигор ба лаб гузошт. Ғамгин буд.

ҲОМИД
Бо ин Султон гапзанӣ намешавад. Ман як гапро як бор мегӯям. Гӯш кард? Нағз. Фоидаи худаш. Гӯш накард? Дигар ҳаволааш ба Худо. Ҳайф аст суханам.

Дари вагон кушода шуд. Аз дар Султон даромад.Ошуфта ва ғазабнок. Дар даст халта. Халтаашро гузошту Либосҳояшро ба кашидан сар кард. Ба ҳеҷ кас нигоҳ накард. Муроду Ҳомид ба ҳам нигоҳ карда табассум карданд. Ҳомид бо табассум хеста ба кати худаш дароз кашид.

МУРОД
Ҳа? Чӣ гап шуд?

СУЛТОН
Э, бало занад. Як занаки баландҳаво будааст. Писандам нашуд. Инчунин пир.

МУРОД
Корро тамом кардӣ?

СУЛТОН
Бале. Дар понздаҳ дақиқа. Аммо пул надод.

МУРОД
Чаро?

СУЛТОН
«Маратчик» худаш омада пулро гирад, гуфт. Вай афту башараша бинанду. Боз таъриф кардӣ а?

МУРОД
(бо табассум)
Чаро? Занаки бад нест.

СУЛТОН
Э не. Дилам накашидаш.

МУРОД
Ин бари рӯят чаро сурх аст?

Ҳомид, ки ин ҳама сӯҳбатро назора мекард, қоҳ-қоҳ зада хандид.

ҲОМИД
Ин паи панҷаи янгашка аз афташ. «Қасаррас» шапалоқа зад а?

Муроду Ҳомид хандиданд. Султон сурх шуд аз шарм ва асабӣ шуд.

СУЛТОН
Эшооон! Чиҳо мегӯед? Вай заду «Қассараст»-аша шумо фаҳмидед.

ҲОМИД
Ҳа садояш омад. Ман ҳатто ҳайрон шудам, ки ҳаво абрнок не, ин садои раъду барқ аз куҷо.

СУЛТОН
Монед ин гапаю. Чӣ пухтед? Хезед бардоред, ки гуруснаам. Мурод, ту рав. Ин халтаро ҳам гир. Пули кориро гирифта биё. Ҳаққи маро ҳам деҳ.

Ҳомид хеста дар коса хӯрок кашида назди Султон гузошт. Мурод ба либосивазкунӣ шуруъ кард.

(Поёни қисми якум)

Реклама




«Кӯмак»-и ҳаммиллат

2 11 2018

Зимистон ҳам наздик омад. Рӯзҳо кӯтоҳ ва шабҳо дароз шуданд. Бахусус дар ин шаҳри шимолии Русия – Петербурҷ равшании рӯз ҳамагӣ 5-6 соат давом мекунад. Соати 9 то 10 равшан мешавад ва 16 то 17 торик. Осмон хокистарранги дилгиркунанда.

Шаб ҳарорат аз сифр паст шуд. Саҳарӣ вақте Дилшод аз хона баромад пай бурд, ки шак задааст. Заминро донаҳои хурди шабнами яхбаста ноаён пӯшонида буд. Дилшод ба худ андешид, ки бояд чархҳои худравашро аз тобистонӣ ба зимистонӣ иваз намояд. Кайҳо чунин нақша дошт, аммо маблағи зарурӣ ҷамъ намешуд. Мушкилиҳо паи ҳам ба сараш меомаданд. Тӯли ним сол кам-кам аз маошаш захира карда, худрави «Опел Вектра» харид. Акнун ӯ умедвор аст, ки аз кори сохтмон озод шуда, бо кирокашӣ зиндагиашро пеш мебарад.

Дилшод худравашро ба кор андохт. Пас аз гарм шудани муҳаррик ба роҳ баромад. Дилшод одатан дар назди истгоҳи метрои «Ломоносуф» истода мунтазири занги муштариён мешуд. Кӯчаҳои сермошини Петербурҷ лағжон шуда буданд. Ба чорроҳаи самти пули Володарский ва кӯчаи Бабушкина наздик шуд. Чароғак аз сабз ба зард гузашт. Дилшод метавонист чорроҳаро гузарад. Вале пиёдагарде интизори пурра сабз шудани чароғак нашуда, роҳро убур кардани шуд. Дилшод суръатро паст карда истод. Дар ин вақт садои баланди «тақ!» баромаду сараш ба пушт таккон хӯрд ва телефонаш, ки паҳлӯи чанбарак гузошта буд, парида ба нишастгоҳи пушт бархӯрд. Пиёдагард агар ҳушёрӣ карда, намегурехт зери худрав мемонд.

Дилшод бо азоб дарро кушода аз худрав берун баромад. Худравашро аз пушт худрави дигаре зада буд. Он худрав ба маротиб намуди қиматтари «Тойотаи Ленд крузер» ва нав буд. Чароғҳои пешаш шикаста буданд. Ронандаи «тойота» низ берун шуд. Аз дари дигараш боз як ҷавони дигаре берун шуд. Ҳарду ҷавонони қоматбаланд ва девпайкар буданд. Назар ба худрави онҳо худрави Дилшод зарари бештар гирифта буд. Шишаи пушт рехта, чароғакҳо шикаста ва қариб ним метр пушти худраваш ба дарун пачақ шуда буд.
Ронандаи «тойота» пас аз муоинаи бархӯрд ба Дилшод гуфт: — Чаро таъҷилан истоди? Охир чароғак зард буд, метавонистӣ гузарӣ ва ман низ онро убур мекардам.
Дилшод посух дод: — Бале, метавонистам. Аммо пиёдагарде ба убур кардани роҳ сар кард. Тарсидам ӯро пахш накунам.

Рафиқи ронандаи «тойота» ба сӯҳбат ҳамроҳ шуд: — Ту чӣ, ғайрирус ҳастӣ?! Кист миллатат?!
Дилшод: — тоҷик ҳастам.
Ронандаи «тойота»: — Хуш, чӣ кор мекунем, тоҷик? Роҳро банд карда наистем. Ба дигар нақлиёт халал надиҳем. Айби худат шуд. Худрави ман низ зарар дид. Аз гуноҳат мегузарем. Шин бирав, мо низ рафтем.
Дилшод: — Чӣ хел айби ман? Шумо аз пас задед-ку. Пулис ва агенти суғуртаро интизор мешавем.
Роҳи бе ин ҳам сермошин дар як дам тамба шуд. Як худраве «Лада 2109» бо шишаҳои сиёҳ дар назди онҳо истод ва ронандаи он ҷавоне ғайрирус аз тиреза ба онҳо нигоҳ мекард. Сипас пурсид: — Бародар, тоҷик ҳастӣ?
-Ҳо. — посух дод Дилшод.
Он ҷавон аз худраваш берун омада гуфт:
— Чӣ мегӯянд ин каллазардҳо? Парво накун, айби инҳо аст. Мисли «шкаф» бошанд ҳам ҳозир ҳардуша мешиканам.
Дилшод хавотиромез гуфт: — Не, бародар, мувофиқи қонун ҳал кардан даркор.
Ҷавони тоҷик бархӯрди худравҳоро назар карда, ба ронандаи «тойота» гуфт: — Сад дар сад айби ту ҳаст! Чӣ баҳс мекунӣ!? Ин бечора барои барқарор намудани худраваш пули як худрави дигар харҷ мекунад. Сахт зиён дидааст.
Рафиқи худрави «тойота» ба он ҷавони тоҷик гуфт: — Ту кистӣ? Бинӣ нахалон! Рав ба роҳат! Мо худамон байни худ ҳал мекунем.

Дилшод ба ин ҳаммиллаташ, ки гарчанде қадпастаки хароб буд ва ба онҳо нотарсида дағал гап мезад, гуфт: — Бародар, мон бо онҳо баҳс накун. Ман ҳоло занг мезанам полис меояд.
Ҷавони тоҷик ба гапҳои Дилшод эътибор надода, ба рафиқи ронандаи «тойота» гуфт: — Чӣ хел ман кистам? Ин бародари ман аст! Ба ман бо ин навъ гап назан!
Ронандаи «тойота» фашшас кунон ба назди ҷавони тоҷик омад ва бо лаҳни дурушт гуфт: — Эй пакана! Дафъ шав аз назарам вагарна ….
Ронандаи «тойота» суханашро то охир натавонист гӯяд. Се бор садои «пақ-пақ»-и задани мушт баромаду ҳам ронандаи «тойота» ва ҳам рафиқи ӯ дар замин хоб буданд. Дилшод дар ҳайрат буд, ки дар як лаҳзачаи ду-се сония ин ҷавони қадпасти хароби тоҷик ду девро аз пой афтонд. Сипас ҷавони тоҷик рафта ба худраваш нишасту рафт. Дилшод аз пасаш «эй бародар, исто акнун ҳамроҳам то охир…» Аммо ӯ даст бардошту рафт.

Ронандаи «тойота» аз ҷояш хесту лабони хунолудашро пок карда ба тарафи Дилшод омад. Рафиқи ронандаи «тойота» хеста дар ҷояш нишаста буду ҳайрон-ҳайрон ба гирду атроф менигарист. Меандешид, ки ӯ кай аз хоб хест, инҷо куҷост, инҷо чӣ кор мекунад, чаро ба замини хунуку чиркин нишастааст.

Дилшод ба ақиб қадам монда аз ронандаи «тойота» худро дур мегирифт. Ронандаи «тойота» ҳамоно ӯро таъкиб карда пурсид: — Кӣ буд ӯ? Бародарат? Куҷо рафт? Куҷо зиндагӣ мекунад?

Дилшод ба пас қадам монда атрофи худравҳо чарх мезад. Ӯ посух дод, кӣ намешиносад ӯро. Рафиқи ронандаи «тойота» аз ҷой хеста буд. Ӯ шояд ба саволҳояш посух ёфта буд. Акнун Дилшод дар муҳосира афтида буд.

Дардҳои ҷонкоҳе ҳис кард. Чашмонашро пӯшида сарашро бо дастонаш бо мақсади муҳофизат дошт.
Дард гузашт. Он дарди ҷонкоҳ.

Чашмонашро кушод. Як чашмаш нимбоз буду, чашми дигараш аз варами зиёд пӯшида. Аммо ӯ бемалол ҳамачиро медид. Модарашро, хоҳаронашро. Аз шодӣ хост хандида онҳоро ба оғӯш гирад. Аммо онҳо ба ӯ нигариста нола мекарданд. Хост дод зада, аз ҷояш бархезад ва гӯяд «Чӣ ба фикратон ман мурдаам? Ман намурдаам! Охир ҳанӯз ҷавонам!». Каме дуртар падарашро дид, ки асо бар даст оби дидаашро бо дастрӯймоле пок мекард. Бо як қадам худро дар назди падар дарёфт. Хост ба падараш чизе гӯяд, аммо ин қадар зуд ба назди падараш расиданаш ӯро дар ҳайрат гузошт. Баргашта боз ба модару хоҳаронаш нигарист. Ва ногаҳон худашро дид! Ин ӯ буд рӯи курпачаҳои тозаву озода хобида. Манаҳаш бо докаи сафед баста. Як чашмаш каме боз, дигараш аз варами зиёд пӯшида.





Давидан аз паси ду заргӯш

2 11 2018

Красноярск. Рӯзи шанбе буд. Сиёвуш одатан рӯзҳои шанбе то нисфирӯзӣ кор мекард. Бо хамин баъд аз нисфирӯзӣ то сахари рузи душанбе ба истирохат машғул мешуд. Рӯзҳои якшанбе гохо ба бозори Крастес мерафт. Росту дурӯғ ончо чарх мезад. Ба ошхонаи тоҷикон даромада як табак курутоб хурда ба назди дусту хамдехахояш мехмони мерафт ва гохо хамрохи маъшуқааш Таня ба ягон кахвахона ё кино мерафт.

Имрӯз низ карор кард ба Крастес меравад. Аз тиреза ба берун нигаристу зуд либосхояшро пушид ва чатрро гирифту берун шуд.
Сиёвуш нав ба 23 кадам гузошта буд ва хануз мучаррад буд. Комати баланд, китфони васеъ ва бинии калонашу руйи сурху муйхои дароз-дарозашро дида Маша уро Жерар меномид. Ба назари у агар кошхояш сиёх неву каме малларанг мебуданд у айнан нусхаи хунарманди фаронсави Жерар Де Парде мемонд.
Маша ва Таня маъшукахои акнун собикаш буданд. Сиёвуш таи як сол бо Маша ном зани шавхардори 30-сола пинхони вохурй мегузаронд. Баъд Сиёвуш тасодуфан бо Таня — як дугонаи Маша, ки нисбатан чавонтар ва зеботар буд, шинос шуд. Охиста охиста Сиевуш робитаашро аз Маша канд ва чои уро Таняи бевазан гирифт.

Сиёвуш ба ошхонаи точикон даромада суи як мизи холй рафта нишаст. Пешхидматдухтари бодомкавоки рус наздаш омада пурсид:
— Чй фармоиш медихед?
Сиёвуш гуфт: — Як курутоб, болояш гушти реза, як чойник чойи сиёх.
— Фахмо. — гуфта, духтарак аз наздаш рафт.

Дар ошхона имруз одам кам буд. Шояд хавои боронй боис шуда бошад, ба гирду атроф нигариста, андешид Сиёвуш. Тасодуфан чашмаш ба навиштачоти руи миз афтод. Дар когазе раками 2 навишта ба пластикаи пояжор часпонида шуда руи миз гузошта шуда буд. «Раками ду» гуфт беихтиёр ва онро ба даст гирифта, табассум кард. Ин миз, ин курсихо ва ин раками болои миз хотироташро ба як соли пеш бурд. Чехраи самимй ва табассуми Маша пеши назараш омад. Рузи аввали шиносой Сиёвуш Машаро ба хамин ошхона оварда буд. Аввалин калимаи точикие, ки Маша талаффуз карда механдиданд ин «ду» буд.

«Хотироти хубе бо Маша доштам. Чй духтари покманишу соддае буд! Дареғ худам бо дасти худам ин кабутарро ба парвоз рахо кардам! Дарег… Ба хамааш Таня гунахкор! Таняи маккор ба хотири пул бо ман мегашт! Бо хилаву найранг то вакте пул доштам бо ман буд. То охирин сумам пулхоямро хурду рафт. Ба у дигар мани бепул даркор нестам. Боз дигар пулдорашро ёфт… »
Дар чунин андешахо буд, ки садои духтараки бодомкавок уро ба худ овард, «Ин ба шумо чой. Панч дакика пас курутоб хам мешавад.»
Сиёвуш аз паси пешхидмат нигох кард. Табассуми у дили Сиёвушро ба худ кашид. Сиёвуш чойро чойгардон карду боз хаёли у ба Маша рафт.
Пас аз онки Сиёвуш бо Таня вохуриро сар кард, дигар ба Маша майле надошт. Таня ва Сиёвуш кариб хар бегох дар ягон кахвахона менишастанд ва сипас шабро дар хучраи Сиёвуш сахар мекарданд.

Хар вакте Маша занг мезад Сиёвуш аз вохури бо у худдори мекард ва ба насихат мепардохт: «Маша, ту шавхар дорй! Бояд ба ин хиенаткорихо дар хакки шавхарат хотима бахши! Ин кори хуб нест».
Маша бо исрор гуфт: — Чанд бор ба ту мегуям, шавхарам маро дуст намедорад! Мо дар остонаи чудошави хастем. Мо се сол аст дар хучрахои чудо хоб меравем ва ба хаёти хамдигар кордор нестем.

Сиёвуш, ки махорати хуби суханвари дошт соатхо уро насихат мекард. У медонист, ки суханонаш самимй нестанд ва танхо мехохад бо ин рох аз Маша халос шавад. У гуфт:
— Маша, тули ин соле ки мо пинхонй робита дорем, хам дар дини ту ва хам дар дини ман гунохи азим аст! Ин кор касофат меорад! Ноомадии кор меорад! Бадбахтихо меорад! Ту бояд бас куни ба чашми шавхарат хокпошиданхоро. Охир худат гуфта буди, ки шумо хамдигарро дуст дошта оиладор шудаед. Пас кучо шуд он мухаббат? Наход хеч хотираи неке надори аз у?
Маша хандида посух дод:
— Хотирахои нек албатта хастанд. Аммо мо ба карори катъй омадаем, ки чудо мешавем. Ман наметавонам бо ин хайвон зистан. У дигар шудааст. Чои ишку мухаббатро нафрату бадбинй гирифтааст. Ту маро намефахмй.

Сиёвуш бо исрор идома дод:
— Маша гуш кун. Факат бодиккат. Аккалан ба хотири духтарчаат зиндагиатро аз нав соз, то у бепадар калон нашавад. Зиндагиатро аз вараки нав огоз намо. Барои худат чунин вонамуд кун, ки бехтарин мард шавхари туст ва ту хушбахттарин зан хастй! Танхо вонамуд кун. Охиста-охиста мебинй, ки ин вонамуд не, балки вокеъият шудааст. Вай мард аст ту зан. Зан бояд аз мард каме пасттар худро дорад. Хукукдони накун. Мехрубон шав нисбаташ. Бубин нисбати ман чи кадар мехрубон хасти. Чи кадар аз ман паст худро нигох медори. Аз гапам берун нестй. Хуроки дустдоштаамро пухта ба кимкучо наздам меори. Биё як бори дигар ин хамаро дар нисбати шавхарат — падари фарзандат раво бин. Аккалан якбор азхудгузаштагй нишон дода бегохе хуроки дустдоштаашро пухта миз оро. Шамъхоро рушан кун. Барояш ягон тухфа бихар ва бе у хуроки шом нахурда интизори аз кор баргаштанаш шав. Бо табассум уро пешвоз гир ва ба суи миз даъват намо. Сипас тухфаи харидаатро ба у дех ва худро мачбур карда суханхои хубу мехрубонона гуй…
Маша сухани Сиёвушро бурида:
— Бас кун! Тухфа?! Ту чихо мегуи?! Ту чиддй гуфта истодаи? Маро ба мазох гирифтаи?

— Не, не, чаро мазох? Ман чиддй мегуям. Дар олам одами бенуксу беайб вучуд надорад. Хама як камбудй, як нукс дорад. Ту ба айбу камбудихои у чашм пушида, дар у танхо тарафхои мусбатро чустучу кун. Нишонахои неки инсониро ков. Танхо чихатхои мусбати уро бин! Дар хама оилахо нофахмихо…
Маша сухани уро бурида:
— Маро аз ханда куштй, азизам Жерар! Мо дигар якчо намешавем. Ин кори намешуданист! Харгиз ин корро нахохам кард!

Сиёвуш гушии телефонро бо дасташ дошта хандид, то садои хандаашро Маша нафахмад. Сипас боз садояшро чиддй гирифта идома дод:
— Маша, ту аввал як бор хамин корро кун! Худро сахт мачбур карда! Ба хотири чандин солхои хамзистиатон, ба хотири духтарчаатон, ба хотири Парвардигор, якбор азхудгузаштагй нишон дех! Худоро хушнуд кун!

Маша дигар тобу токати шунидани суханхои Сиёвушро накарда:
— Бас кун! Хотима дех! Вохурдан намехохй бо ман? То ин кадар гапхои бехуда гуфтан, бехтараш руирост гуй, ки ман дар дилат задаам, ё ягон зеботару чавонтарашро ёфтаам! Хайр! — гуфту телефонро хомуш кард.
Сиёвуш ба телефони хомушшуда нигариста гуфт:
— Бале! Дигарашро ёфтам! Аз ту даххо маротиба хуб аст! Дугонаи худат! Боз гап дорй?! — ва кох-кох зада хандид.

Сипас телефонро гузошта дароз кашид ва ба худ андешид, «Тавба, гарчанде максадам рахо шудан аз уст, аммо чи хуб суханхову чи хуб далелхо барояш гуфтам! Аз кучо ин гапхо ба сарам омад?…»
Дар ин андешахо буд, ки занги телефонаш баланд шуд. Гуширо бардошта гуфт:
— Ало? Гуш мекунам туро Танюша! Кариб расидй?
— Не. Бубахш. Каме серкор шудам. Рафта наметавонам. — гуфт Таня ва интизори сухани Сиёвуш нашуда, зангро катъ кард.
Сиёвуш асабй шуда, ба у занг зад, аммо Таня гуширо набардошт. «Бало занад! Чаро вактхои охир ин тавр рафтор карда истодааст? Ба кахвахона мегуфтам агар парида меомад. Ба хонаам биё гуфтам нагмаро сар кардааст…»

— Хэй, хэй! Хобатон бурд чй? Таомро овардам! — садои пешхидматдухтараки бодомкавок Сиёвушро таккон дод ва аз дарёи хаёлоташ берун шуд.
Табаки курутобро ба худ наздиктар гузошт. Ба он нигох кард. Аммо аз алам иштихояш баста шуда буданд. «Сад дар сад дуруст! Ин Таня, то он вакте пул доштам бо ман буд, акнун ки кампул шудам аз ман рафт. Бояд аз хамон Машаи хоксору мехрубон намонам.» — ба худ андешид Сиёвуш ва зуд аз кисааш телефонро гирифта ба Маша занг зад.
— Бале, Сиявуш?
— Салом, Маша. Чаро Сиявуш? Чаро Жерар не? Хайр майлаш ин мухим не. Маша медонй холо ман дар кучо нишастаам? Дар хамон чойе ки ману ту рузи аввалини шиносшавиамон нишаста будем! Ёдат кардам, Маша! Бархезу ба автобус нишаста биё. Худи хозир. Ман фармоиш дода мунтазират менишинам.

— Сиявуш, бубахш, бо ту дигар вохурда наметавонам. Ман доири гапу насихатхои ту бисер фикр кардам. Ва аз руи гуфтахои ту амал кардам. Ташаккури зиёд ба ту! Вокеан хама гапхоят дуруст буд. Холо ман хушбахттарин зан хастам, ки чунин бехтарин марди дунё шавхари ман аст! Мо хамдигарро хеле дуст медорем! Ман танхо вичдонам азобам медихад, ки ба у тули як сол хиёнат кардам. Аз ту як хохиш. Ба ман дигар занг назан, илтимос. Ба хотирам рузхои палидию хиёнаткориямро наёр. Хазорон рахмат, ки чашмони маро кушодй! Ту равоншиноси хеле хуб хасти! Хуш бош!

Занги телефон хомуш шуд. Сиёвуш худро дошта натавониста хандид. Дурудароз механдид. Хандахои пураламу дарднок дар холи худ. Атрофиён бо хайрат ва баъзе бо табассум ба у нигох мекарданд.

Сиёвуш аз ханда бозистод. Донахои ашкро аз чашмонаш пок кард. Суи пешхидмат, ки бо табассум суяш менигарист, даст бардошта ишора кард. Вакте пешхидмат наздаш расид гуфт:
— Хисоб кунед.
— 250 сум. Чаро нахурдед? Хурок ягон нукс дорад? Бемазза аст? -пурсид пешхидмат.
— Не. Намедонам, начашидаам. — гуфт Сиёвуш ва аз кисааш тангахоро хисоб карда болои миз рехт. Сипас когазчае аз дастпоккунакро гирифта, назди пешхидмат гузошта гуфт:
— Духтарак, писандам шудй. Инчо раками телефонатро наменависй?
Пешхидмат табассум карда, айёрона ба атроф нигох кард. Сипас руи когза ракамхо навишту гуфт:
— Ту ба як хунарманди фаронсавй монанд хастй. Хеле шабех. Номашро фаромуш кардам… Сиёвуш сухани уро бурида гуфт:
— Жерар де Парде?
— Бале, бале. Аммо шабонгах занг назан, ман шавхар дорам. — табассум кард пешхидмат.
Симои Сиёвуш чидди шуд. Когазро, ки дар даст ба кисааш мегузошт, дубора руи миз гузошту саросемавор аз ошхона берун шуд.





Достоне аз Екутистон

17 10 2016

Имрӯзҳо дар Русия шаҳраку деҳачае нест, ки пои муҳоҷири тоҷик нарасида бошад. Аз Сахалин(шарки Русия) то Калининград(гарби Русия) ва аз Мурманск(шимоли Русия) то Оренбург(ҷануби Русия) бо тоҷик ва хислати тоҷикона шинос ҳастанд.

Чумхурии автономии Еқутистон дар шимолу шаркии Русия ҷойгир буда сарҳади шимолии он то уқенуси Яхбастаи Шимолй мерасад. Тирамохи соли гузашта аввалин бор пои мардикори тоҷик ба Жиганск ном яке аз шаҳракҳое, ки дар шимоли Еқутистон ҷойгир аст.

Мардикорон вакте харитаи ин шаҳракро диданд шухиомез мегуфтанд, ки ба назди пингвинҳо мераванд.

Жиганск дар сохили дареи Лена вокеъ буда, охирин барф дар аввалхои моҳи июл об мешавад пас аз ҳамаги як моҳ боз сардиҳо сар мешаванд. Яхи замин дар моҳи июл танҳо то чуқурии 1-1,5 метр об мешавад. Аз он чуқуртарашро яхи абад меноманд. Мардумони таҳҷоияш эвенҳо ва якутҳо.

Инак ҳавопаймои фарсудаи ЯК-40 бо 12 мардикори тоҷик ба фурудгоҳи ин шаҳрак нишаст. Нишастани ҳавопаймо тарсонанда буд ва чангу губорро ба фазо бардошт. Баробари дидани фурудгоҳи хокй (на асфалтпуш е бетонй) мардикорон бо чеҳраи махзун ба ҳамдигар менигаристанд. Дар нигоҳи онҳо гам, тарс, ноумедй ва пушаймонй ҳувайдо буд. Саркори онҳо — Шариф бо хандаи талх ҳам мегуфт «Оҳ модарчон, ман кучо омадам? Эҳ, хок бар сари пуле..».

Шариф як ҷавони 32-солаи точик, ки ҳам роҳбалад ва ҳам саркори ин мардикорон буд аз тарафи як ширкати сохтмонии русиягй вазифадор шуда буд, ки дар Жиганск як бинои маъмурии сеошенаро дар тули як мох андова намоянд.

Баробари расидан ба Жиганск корфармоҳои рус тоҷиконро даъват карда наздики як соат бо онҳо суҳбат гузаронданд. Онҳо ба тоҷикон аз ҷумла фаҳмонданд, «Мардуми таҳҷоии инҷо якутҳову евенҳоанд. Хамаи онҳо яроки оташфишони шикорй доранд. Омадаҳову бегонаҳоро хеле бад мебинанд. Ваҳшй, майзада ва ебоиянд. Бо онҳо ягонхел доду гирифт е мукотиба нашавад. Хеч кас ба деҳа наравад. Ба магоза лозим шавад чор нафар шуда барои дарозмуддат хариди калон кунед. Дар дигар вакт аз ҷои хоб ва аз ҷои кор берун пой наниҳед…» Ин суханҳо ваҳмро дар дили муҳоҷирон боз афзунтар намуданд. Аз нақли дигар коргарони рус низ бармеомад, ки инчо хеле боэҳтиету ҳушер бояд буд. Онҳо мегуфтанд, ки шабона бачахои таҳҷои омада гаранг мекунанд ва ҳатто милисаҳо, ки ҳамиллати онҳоанд ба ҷинояткории онҳо чашм мепушанд.

Шаби якум гайри мунтазира ором гузашт. Саҳарй ҳама ба кор шуруъ намуданд. Бегоҳ вакте аз кор баргаштанд гирду атрофи ҷои зисти онҳо пур аз одамҳои чашмтанг буд. Ин ҷавонони масту аласти таҳҷои буданд. Тоҷикон ба ҷойҳои хоби худ ҷобаҷо шуда аз берунбарои худдори намуданд. Шаб куфтани дарҳо огоз шуд. Саркори тоҷикон зуд ба зердастонаш телефонй ба тамос баромада аз тинҷ будани онҳо пурсон мешуд ва таъкид менамуд, ки «гов дар диери мардум гусола аст» ва дарҳояшонро ба ҳеҷ кас накушоянд. Нисфи шаб садои доду вой ва шуру магал шунида мешуд.

Саҳари маълум шуд, ки ду коргари русро хуб лагадкорй намудаанд.

Аз тоҷикон ҳеч кас осебе надида буд.

Бегоҳи рузи саввум як нафар муҳочири тоҷике, ки ба тоҷикон хуроки бегоҳирузй мепухт ба Шарифсаркор занг зада аз омадани таҳҷоиҳо баошпазхонаи у хабар дод. Бо амри Шариф ҳама мардикорон корро партофта ба ошпазхона шитофтанд. Бештари мардикорони ҷавон бо дугу пуписа ва муштҳои гиреҳзада мешитофтанд. Шариф онҳо ва дигаронро таъкид мекард ором бошанд ва зинҳор ба ҷанг напардозанд, чунки се тарафи шаҳракро даре иҳота кардааст ва тарафи чаҳорумро ботлок. Чун ҷои гурез надоранд, бинобар ин ягона роҳи онҳо забон ефтан аст.

Баробари расидан ба ошпазхона ошпаз шикоят кард, ки ду нафар таҳҷоиҳо даромада ба деги хуроки у як пораи калони гушт партофтанд ва чун у бо руси бо онҳо суҳбат карда натавонист ба дашному таҳқир баромада рафтанд. Дар айни ин суҳбат таҳҷоиҳо омаданд.

Аз авзоъи онҳо маълум буд, ки ҳушер нестанд. Пас аз дашномҳои болохонадор яке аз онҳо бо номи Хамза бо Шариф ба саволу ҷавоб гузаштанд ва дигарон хомуширо бартарй медоданд. Хамза бо лаҳни дурушт пурсид:

    —Чаро омадед?Дафъ шавед ба ҳамонҷое, ки омадед!

-Омадем, ки ба шумо он бинои сеошенаро ки баландтарин бино дар шаҳраки шумо мешавад ба истифода диҳем. — оромона посух дод Шариф.

-Бинои сеошена? Яъне сивилизатсияро оварданиед? Ое медонй, ки ин сивилизатсияи шумо сад сол ҳам ба мо даркор нест!? — бо ҳамон лаҳн идома дод Хамза.

-Хайр, чй кунем? Пул кор карда оилахоро хуронем гуфта омадем. — бо сари хам гуфт Шариф.

Пас аз чанд лаҳзаи хомушй Хамза бо шариконаш бо забони худ сухбат намуда баргашта назди тоҷикон омад ва гуфт:

    —Хуб, мо бо шумо дигар кордор намешавем. То он даме, ки хатогие аз ягон нафари шумо сар назанад. Дар деха шаклу симои ягонтоатонро набояд бинем! Худо накарда агар ягон нафари шумо бо ягон духтар е зани инҷои робита кунад сипас хамаатонро пора-пора хоҳем кард. — инро гуфта Хамзаю шариконаш рафтанд.

Шарифу дигар муҳоҷирон яке паси дигар «уфф» гуфта оҳи сабук кашиданд. Чанде аз онҳо бо асабоният мегуфтанд, ки набояд ба ин дашному лаҳни дурушти онҳо хомуш мемондем ва бояд бо онҳо занозанй мекардем. Шариф бо табассум гуфт:

     —Хуб, ҳоло онҳо аз мо камтар ва маст буданд. Аник, мо метавонистем бар онҳо голиб оем. Аммо баъд чи? Фардо тамоми деҳа бо яроки худ ва шояд ҳатто бо роҳбалади милисаҳояш қасосгирй оянд.

Вокеан гапи Шарифсаркор ҷон дошт. Ин суҳбати кутоҳ бо таҳҷоиҳо дар оянда ба тинҷии тоҷикон бефоида набуд. Баъдтар маълум гашт, ки гуштпартои дар дег яке аз расму русумҳои дустонаи мардуми ин диер будааст.

Пас аз ин ба муҳоҷирони тоҷик касе кордор набуд. Онҳо ҳатто дар танҳои ба магозаравй сар карданд. Баъзеи онҳоро бегоҳ пас аз кор дар магозаҳои дуртари дигар гушаи шаҳрак низ дидан мумкин буд. Таҳҷоиҳо бо дидани симои тоҷикй «свои» гуфта эътибор намедоданд. Кариб ҳар бегоҳирузй ва шабонгаҳ гуруҳи Хамзаро дар гирду атрофи ҷои хоби сохтмончиен дидан мумкин буд. Онҳо баъзан меҳмонй ба ошхонаи тоҷикон даромада хурок мехурданд. Ба онҳо бештар нони тоҷикипухтаи ошпази тоҷик писанд буд.

Хар саҳар хабар мерасид, ки шаби гузашта як е ду нафар сохтмончиени русро таҳҷоиҳо задаанд. Русҳо ба дод омада буданд. Дар суҳбат бо тоҷикон мегуфтанд, ки инчо русу тоҷик ҳарду дар як сатҳ қарор доранд ва ҳарду «приезжи», «чужой» (омада, бегона) ҳисоб мешаванд. Шариф ба ин гапи онҳо қоҳ-қоҳ зада хандида мегуфт «умеворам, пас аз баргаштан ба Новосибирски худ тоҷиконро дигар азият нахохед дод», ва ба дил мегуфт «инҷо точикон барои таҳчоиҳо алакай худй шуданд..»

Саҳаре ҳама дар ҷои кор ҷамъ шуданд. Русхо безобита ва дар хашм менамуданд. Маълум гашт, ки шаби гузашта гуруҳи калони ҷавонони таҳҷои ба як манзили зисти онҳо даромада чор нафар сохтмончии русро тули се соат азобу шиканҷа додаанд. Яке аз онҳо бо чашми варамида ва лабҳои аз зарб дарида аз сарвари ширкати худ талаб мекард, то ба у фавран чиптаи ҳавопаймо бихаранд, чун дигар лаҳзае истоданй нест ва мехоҳад баргардад.

Сарварони ширкати сохтмонии русҳо ба ҳукумат ва шуъбаи милисаи шаҳрак шикоят навиштанд. Ниҳоят сарвари ширкат Шарифро назди худ даъват намуд. Дар суҳбат аввал ҳайрон будани худро изҳор намуд, ки чаро таҳчоиҳо ба точикон кордор нестанд ва тули қариб як моҳ то ҳол ягон точикро ангуштаке назадаанд. Сипас гуфт «Мебинам дар қатори зердастони ту, муҳочирони точик чавонони паҳлавончусса кам нестанд. Русҳо ба интиқомгирй омодагй мебинанд, чунки аз ин милисаҳои таҳчои ягон муҳофизатро намебинад. Бояд точикон бо русҳои мо якчоя шуда қасос гирем. Рақамҳои телефонҳоятонро ба русҳо диҳед. Баробари ягон шаб омадани таҳчоиҳо бо зангҳои телефонй ҳамаро ба пой мехезонем ва онҳоро мекубем!»

Шариф пас аз каме мулоҳиза руирост ин таклифи сарвари ширкатро рад карда посух дод:

   —Медонед чй, мо бо таҳчоиҳо муносибати хубу дустона сохтем. Онхоро фахмидем ва бехатоги кор карда гаштаем. Инчо Русия — Ватани шумост. Гарчанде ки дар ин шаҳрак русу точик дар як сатҳ бошанд ҳам, вале мо шаҳрванди хоричй ҳастем. Конун барои шумо дигар асту барои мо дигар. Чаро моро гам намедиханд? Чунки мо шароб наменушем ва дар кучахо бадмастй намекунем. Чунки мо ба зану духтарҳои таҳчоиҳо кордор нестем. Дилхоҳ нафари русеро, ки таҳчоиҳо задаанд даъват карда пурсучу намоед. Хоҳед фаҳмид, ки уро бегуноҳ назадаанд..»

Сарвари ширкат аз ин посухи Шариф багазаб омада ба у ишораи аз ҳучрааш рафтан намуд. Шариф аз ҳучра берун омад ва ба худ меандешид, ки ое қарори дуруст баровард е на.

Дуртар аз даромадгоҳи ҳучра, дар офтобй, болои курсие як муйсафеди таҳчои менишаст. У бо Шариф алакай шинос буд. Боре барои кашонидани масолеххои сохтмонй ҳамроҳи дигар мардикорони точик ба у кумак намуда буд. Муйсафед баробари дидани Шариф бо табассум уро даъват намуд. Муйсафед чеҳраи маҳзуни Шарифро дида сабаби гамгин будани уро пурсид. Шариф дар чавоб чизе нагуфта танҳо табассум кард.

Муйсафед ба у ишораи дар курсии дигаре нишастан карда сипас гуфт: Дуруг нагуй. Гамгин ҳастй. Сабабашро ҳам медонам. Он ки шаби гузашта бачаҳои мо русҳоро задаанд. Онхо ягон гунох кардагистанд. Аммо ман ҳар кучое чавонони деҳаамро дидаам таъкид кардаам, ки ба точикон кордор набошанд. Медони ин ҳама бадбинии мо таҳчоиҳо аз кучо сарчашма мегирад? Аз солҳои шуравй. Мо аз сивилизатсияи овардаи онҳо гурехта-гурехта ба ин гушаи хунуки замин расидем. Ин сивилизатсия омаду дар диери мо гавазн, оҳу ва моҳиҳо торафт кам шуда истодаанд. Дар солҳои шуравй дар Екутистон барои дарефти тилло, алмосу еқуту дигар сангҳои қиматбаҳо зиеда аз 15 таркиши ядрои гузаронидаанд. Таркишҳое ба мисли Хиросима ва Нагасаки ва дар шаҳраки Айхал таркиши садамавй, ки таъсираш ҳануз ҳам дар ончо ҳаст. Ин хабарҳоро дар он солҳо ҳатто ҳукумати Еқутистон намедонист ва танҳо дар Маскав баррасй мешуданд. Акнун пиру чавони Еқутистон медонад. Мо намехоҳем гушти гавазну моҳиҳои шуъои радиатсионйгирифта истеъмол намоем. Мо намехоҳем оби нушокии мо ифлос гардад. Дар ин иқлими бе ин ҳам номусоид, ки дарозумртаринамон 60-солаем ва намехоҳем ин хол боз бадтар шавад. Инро ман як муйсафеди 54-сола ки хама ҳамсолонам хок шудаанд ба ту мегуям. Барои ҳамин аз ҷавонони мо наранчед. Онҳо шояд дагалу дурушт бошанд, аммо ҳақ астанд».





Защищено: Бурунойӣ аз ниқоб

31 08 2016

Это содержимое защищено паролем. Для его просмотра введите, пожалуйста, пароль:





Защищено: Чил муъҷизаи Тоҷикистон

2 02 2015

Это содержимое защищено паролем. Для его просмотра введите, пожалуйста, пароль:





Падарҷонам, туро боз хоб дидам

12 11 2014

Qabri padarjonam

Qabri padarjonam


Аҷоиб кулбае буд кулбаи ту,

Басо зебову дилкаш даргаҳи ту,

Кай ин хона харидӣ ман надидам?

Падарҷонам, туро боз хоб дидам.

 

Дилам хоҳад чунин хоначаи хуб,

Дараш сангин бошад, бомаш аз чуб,

Ки дар паҳлӯи ту ҳамсоя бошам

Падарҷонам, туро боз хоб дидам.

 

Зи дуриҳо назар дорӣ ба ҳолам,

Чи сон афтидаву бепару болам,

Машав ғамгин, ки ман шодам зи ин ҳол

Падарҷонам, туро боз хоб дидам.

 

Марез ашкат, ки аз хобам нахезам,

Зи сӯзи ашкат дил шуд реза реза,

Ба паҳлӯят бари ман хонае хар

Падарҷонам, туро боз хоб дидам.