Зулмоти поёни шаби сиёҳ (поёни достон)

21 02 2015

Пас аз ношто Некрӯзу Аслиддин ба беруни ошхона баромаданд.
Аммо он ду мусофири ҳамсафари онҳо, ки ба ошхона надаромада буданд дар берун набуданд. Некрӯз муҳаррики худравро ба кор андохта тахминан даҳ дақиқа интизори онҳо шуд. Ду се маротиба занги худравро низ пахш кард. Вале касе ҳозир нашуд.
— Аз афташ бо ягон худрави дигар рафтанд. – гуфт Некрӯз ва оҳиста-оҳиста худравро ба ҳаракат даровард.
— Ту онҳоро бо гапҳои сиёсиат тарсондӣ, ана аз бало ҳазар гуфта гурехтанд. – бо ханда гуфт Аслиддин.
Худрав баробари ба ҳаракат даромадан такон хурду муҳаррикаш хомӯш шуд.
— Эх миллати латтамиҷози ман! – гуфта муҳаррикро дубора ба кор андохту илова кард:
— Кайҳо дар сари худрав нанишаста будам, як-як фишангҳои «муфт»-у «ист» фаромуш мешаванд.
— Маълум аст. Дасту поят меларзанд. Маро сиҳат саломат ба назди модари пирам расонӣ шуд. Худо нигаҳбон бошад, дар як ғанабчае, ки дар ҳавопаймо рафтам хоби нағз надидам. – аз тирезаи худрав ба куҳҳои сар ба фалаккашидаи ағбаи Шаҳристон назар карда гуфт Аслиддин.
Некрӯз, ки худравро аз ҳавлии ошхона ронда ба роҳи асосӣ пайваст мешуд, пурсид:
— Боз чӣ хоб дидӣ, Туруш? Дар ҳамон танҳоиҳои муҳоҷират «шизофреник» нашудаи-ку?
— Шояд. Аммо бисёр мехостам аз фурудгоҳ бе ту берун ояму сафарамро бе ту идома диҳам.. – Аслиддин аз қуллаҳои барфпӯш чашм наканда гуфт.
— Эй эй, Аслӣ, ба ман чӣ дахл дорад, ё дар хобат ман ҳам будам? – бо табассум пурсид Некрӯз.
— Бале. – Аслиддин аз куҳҳо чашм канд ва ба Некрӯз нигариста посух дод.
Некрӯз бо ҳамон табассум аз роҳ чашм наканда гуфт:
— Хобатро ба об гӯй мегӯянд. Ҳозир айнан қад-қади дарёи Зарафшон рафта истодаем. Метавонӣ ҳоло ба ӯ гуфтан гирӣ.
Аслиддин ба дарё нигариста: — пас аз се рӯз баъд мегӯям. – гуфт.
Некрӯз гуфт: — Эх Туруш, ту аниқ «шизофреник» шудаӣ.
— Дар хона як оши як ба як фармоиш дода баъд дар сари дастархон… Эй! Роҳ! Гардон! – Аслиддин ба роҳ ишора карда дод зад. Некрӯз чамбаракро зуд ба самти рост гардонида баробари он ба пойфишанги «ист» пахш кард. Худрави боркашони «Камаз», ки аз самти муқобил меомад бо садои занги даҳшатафканаш аз паҳлӯи онҳо гузашта ғурросзанон гузашта рафт. Ронандаи «Камаз» аз тирезааш дуғ зада чизе гуфт. Аслиддину Некрӯз аз тарс «шах» шуда буданд. Рангу рӯи Некрӯз парида сап-сафед гашта буд. Бо ҳарду дастонаш чамбаракро сахт қапида буд ва дастонаш меларзиданд. Ба Аслиддин нигариста пурсид: — Ӯ дод зада чӣ гуфт?
— Нашунидам чӣ гуфт. Некрӯз, ту ба роҳ нигоҳ кун, ба ман чӣ нигоҳ мекунӣ? Гапи маро бо гушонат мешунавӣ, на бо чашмонат. Худо раҳмамонро хурд. Қариб ҳамон таъбири хобам мебаромад. – гуфт Аслиддин.
Некрӯз чизе нагуфта худравро дубора ба ҳаракат даровард.

Дар деҳа хабари худравхарии Некрӯз аллакай паҳн шуда буд ва аз омад-омади Аслиддину Некрӯз хешу табори ҳарду хабардор шуда буданд.
Аз чашмони ҳамсари Аслиддин ашк мерехт. Ин на ашки шодӣ ва на ашки ғам буд, балки барои оши палав пиёз реза мекард. Модари Аслиддин, ки сабзӣ реза мекард ба келинаш рӯй оварда гуфт: — Шуд. Мондагиашро ман реза мекунам, ту рафта дегро мон.

Некрӯз ба зонуи Аслиддин як шаппотӣ зада бо ханда гуфт: — Хез, Туруш! Қариб расидем. Камтари дигар монд. Ин қадар хоб нарав, ки боз ягон хоби дигар набинӣ.
Аслиддин хоб набуд, танҳо чашмонашро пӯшида ба пуштмонак такя зада буд. Ба сухани Некрӯз эътибор надода аз ҷой наҷунбид ва чашмонашро кушоду гирду атрофро назар кард ва боз такя зада чашмонашро пӯшид.
Акнун, ки онҳо аз купрук гузашта буданд дарёи Зарафшон дар тарафи Аслиддин буд. Худрав ба гардиши роҳ наздик шуд. Самти муқобили он тарафи гардиш дида намешуд. Некрӯз боэҳтиёт суръатро каме суст кард. Нохост худраве аз гардиш дида шуд, ки бо суръати баланд ба муқобили онҳо баромад. Суръати баланди худрави муқобил имкон надод, ки аз роҳаш набарояд. Некрӯз фарёд зада аз тарси он ки ба худрави муқобил барнахӯрад чамбаракро ба рост тоб дод. Вақте худрав бо суръати баланд лағжида аз роҳ берун шуд ва ба ҷар сарозер мешуд Некрӯз фарёд зада дарро кушода худро берун партофт. Дигар чизе дар ёди Некрӯз набуд. Некрӯз чаппаю роста шуда ба дарё афтидани худравро надид, аммо садои баланди ба сангҳо бархурдану ба об афтидани он ба гӯшаш расид. Ҳарчанд мехост дод зада «Аслӣ, худро берун парто!» гӯяд, аммо лабонаш ба ӯ итоат намекарданд. Гармии хунро ки сару пешониаш мерехт дар чашмонаш ҳис кард ва каме нагузашта аз ҳуш рафт.

Пас аз чор рӯз.
Муфаттиш дар интизори ба ҳуш омадани Некрӯз дар беморхонаи маркази ноҳия гаштугузор мекард, ки нохост наъраи гиряолуде аз як ҳуҷра баланд шуд, «Парто! Аслӣ, худро берун партооо! Аслӣӣӣ…»

Мардони деҳа таи ин рӯзҳо аз гирду атрофи макони садама сар карда то деҳаҳои поёноб ҷасади Аслиддинро мекофтанд.

Модари Аслиддин дар иҳотаи ҳамсоязанҳо гоҳ ба ҳуш меомаду боз аз ҳуш мерафт.

Ҳамсари Аслиддин аз ақл бегона сухан мекард. Гоҳ худ ба худ чизе гуфта механдид, гоҳ соатҳо ба як нукта нигоҳ карда карахт менишаст.

Ниҳоят хабар расид, ки ҷасади Аслиддинро аз дамоби паси хонаашон пайдо кардаанд.





«Обғел»-и Муллошо

3 11 2014

Имсол корҳои Мусову Муллошо бобарор буд. Ҳанӯз таъмири як хонаро ба охир нарасонида хонаи дигар дар навбат меистод. Фармоиш болои фармоиш. Аммо Мусо ягон фармоишро рад намекард ва гоҳо таъмири ду хонаро якбора мебурд.

Саҳарӣ ба акаи Муллошо дастур дода гуфт: — акаи Муллошо, шумо ба хонаи Сергей равед. Ӯ дирӯз ба ман занг зада хабар дод, ки ду дона сафолаки нарасидаро овардааст. Ҳамон ду сафолакро наход бе ман насб карда натавонед? Ман ба хонаи Николаевич меравам.

— Ду дона сафолак ҳам кор шуду.. Онро насб карда боз ба хонаи Николаевич ҳам меравам.- Муллошо бовиқор ҷавоб дод.

Мусо хандида гуфт: – Э не. Шумо ҳамон ду сафолакро саросема нашуда росту зебо насб намоед давлати калон. Ба хона омада дам гирифта шинед.

Бегоҳӣ Мусо ба хона баргашт. Аз ошхона садои дегу кафгир ва буи оши палов меомад. Муллошо омадани Мусоро фаҳмида аз ошхона гуфт: — Мусоҷон, корро аз ман омӯз! Сафолакҳоро насб кардам. Тамоми хонаро гашта якта-нимта каму костиро бартараф карда корро супоридам ва ҳамаи пули мондагиро гирифтам. Аз сари пул як кило гушт харида ош пухтам. Хулоса хонаи Сергей тамом. Дигар намеравем.
Пас аз шустушуй дастархон ороста ба хурдани хуроки шом нишастанд. Муллошо гаштаю баргашта бовиқор аз тамом шудани кори хонаи Сергей таъкид мекард. Мусо аз Муллошо пурсид:

— Истед, ки чаро имрӯз ба ман занг зада тарҷимаи русии калимаи «обғел»-ро пурсидед?
Муллошо дар ҷавоб лаҳзае даступо хӯрда «Ин ҳамту, кам-кам русиро омӯхтан даркор-ку» гуфту монд.

Баробари ба хӯрокхӯрӣ оғоз намудан садои занги телефони Мусо баланд шуд. Мусо саросемавор луқмаи аллакай дар даҳонаш бударо фурӯ бурда телефон ба даст гирифта дид ва тугмачаи кабуди онро пахш карда ба гӯшаш гузошта гуфт:

— Салом, Сергей, гуш мекунам.
Сергей пас аз салом додан ба гап сар кард:
— Мусо, имрӯз он рафиқи ту омада ду сафолаки охиронро насб кард. Медонӣ, ҳамаҷои фарш росту ҳамвор, вале ҳамон ду сафолаки назди даромадгоҳ каҷу яктарафа. Каҷии он сахт ба назар мерасад. Аз дӯстат пурсидам, ки «чаро онҳо каҷанд?» Унгур-мунгур карду ба ту занг зад ва баргашта ба ман гуфт, ки ин таъкиди ту аст. Ва гӯе ту гуфта бошӣ, ки онҳо бояд барои обғел (водокат) каҷи дошта бошанд. Ман розӣ шуда қабул намудам. Аммо ҳоло ҳамсарам аз кор омад. Мо маслиҳат кардем, ки обғел даркор нест. Охир дар дохили хона об аз куҷо, ки ғелад? Бинобар ин илтимос худат вақт ефта якбор биеву онҳоро рост насб намо.

Мусо дар ҳоли ба тарафи Муллошо бад-бад нигоҳ кардан посух дод:

— Албатта, албатта, Сергей. Худи пагоҳ рафта ҳамаашро рост хоҳам кард…

Вақте гап зада шуд ва телефонро канор гузошт Муллошо бо табассум ба табақи ош ишорат карда гуфт:

— Канӣ Мусоҷон ошро гир. Баҳ-баҳ чи қадар болаззат шудааст. Медони-а, одам дар вақти хурокхӯрӣ гап намезанад. Канӣ, канӣ..
Мусо низ табассум карда бо ишораи «ҳоло ист!» сар ҷунбонду дубора ба ошхӯрӣ даромад.





НЕСТ БОД ЗАБОНИ УРУСЙ?

30 06 2013

Дирӯз хабаре хондам, ки ҳар гуна гурӯҳҳои тундрави миллатгарои урус ба амал гузаштаанд. Онҳо ба бошишгоҳу хонаҳои муҳоҷирон даромада ҳуҷҷатҳои онҳоро тафтиш кардаанд ва байни онҳо низоъ хестааст. Акнун қонунгузории Русия ба ҳар раҳгузари урус иҷоза додааст, ки аз муҳоҷири тоҷик ҳуҷҷат бипурсад. Ба ин рӯз ҳам расидем. Фишор паи фишор ва вазниниҳои беш аз пеш муҳоҷирони моро таъкиб менамояд. Аммо ҷониби Тоҷикистон ягон посухе намедиҳад. Ҳаминтавр урусҳо бо дастгирии ҳукумати худ бефарҳангона миллатҳои барояшон бегонаро таҳти фишор, пастзанӣ ва зуроварӣ қарор медиҳанд. Миллати бефарҳанг бо амалҳои бефарҳангона…
Дар ҳолати бефарҳанг будани тоҷикон метавонист дар Тоҷикистон низ фишору бадбинӣ болои русҳо ба вуҷуд ояд. Аммо муҳоҷири тоҷик пас аз инқадар азобҳои ҷисмониву равонӣ ба Ватанаш бармегардаду русҳои Тоҷикистонро ҳурмату иззат менамояд. Кинаву адоватро аз дилаш берун менамояд ва посухи ҷабрҳои аз пулис ва мардуми рус дидаашро ба русҳои Тоҷикистон намедиҳад. Ин худ як нишонаи бофарҳанг будани моро нишон медиҳад.
Аммо ба ин фишору маъракаҳои зиддитоҷикии Русия мо набояд хомӯш бошем, балки бофарҳангона посух гӯем. Як фишанги Тоҷикистон пойгоҳи ҳарбии 201 ва «Окно» бошад, фишанги дигараш ки дар дасти ҳамаи тоҷикон аст ин забони урусист. Барои ҳоло ва ҳозир беҳтарин кор ин фишор ба забони урусӣ аст. Бояд ҳукумати Тоҷикистон қадам ба қадам ҷойгоҳи забони урусиро дар кишвар танг намояд. Чаро шаҳрванди Тоҷикистон дар Русия ин қадар беқадр шудаасту забони урусӣ дар кишвари мо боқадр? Вазорати маориф бояд фишангро ба хотири дифоъ аз муҳоҷири тоҷик истифода барад. Чаро мактаббачаҳо аз синфи ду забони урусиро меомӯзад ва аз синфи чор забони англисиро? Як забони хориҷӣ бас нест? Соатҳои дарсиро барои забони урусӣ ихтисор намоед. Ба Узбакистон пайравӣ намоед.
Овезаҳои сарироҳии таблиғотӣ бояд танҳо ва танҳо бо забони тоҷикӣ бошанд. Ширкатҳои мобилӣ низ аз истифодаи забони урусӣ худдорӣ намоянд. Шабакаҳои Садо ва Симои (Радио ва телевизон) Тоҷикистон барномаҳои урусизабони худро ихтисор намоянд. Маҷалаву рӯзномаҳои урусӣ, мактабу кӯдакистонҳои урусизабон ва овезаҳои таблиғотии урусӣ метавонанд самте барои фишор болои Русия бошанд.
Барои ҳар як тоҷики аз Русия хориҷшуда як барномаи урусӣ аз садо ва симо аз намоиш хориҷ карда шавад ва барои ҳар як ҷасади муҳоҷири фавтида як мактаб ё кӯдакистони урусизабон баста шавад.
Боварии комил дорам, ки ин амалҳо Русияро дар ҷои худ хоҳад шинонд. Дар мубориза ва ё худ посух ба Русия ҳар як шаҳрванди одии тоҷик метавонад иштирок намояд. Дар ҳар ҷои Тоҷикистон (манзурам аз кӯчаву хиёбон то садову симо ва ФБ-ву ОК) ба хотири хотима бахшидани фишор болои ноновари тоҷик зидди истифодаи забони урусӣ садо баланд намоем. Посухи бофарҳангонаи миллати бофарҳанг ба бефарҳангон ҳамин хоҳад буд. Камтарин коре, ки барои дифоъ аз мардикорӣ тоҷик метавон кард. Нест бод забони урусӣ дар фазои Тоҷикистон!





Бишнав Ваня чун хикоят мекунам

26 02 2013

Дусти руси ман, Ваня, ҳамеша бо ман баҳс мекунад. Боре гуфт, вақте мебинад, ки муҳочирони точик хурдтарин фикри худро ба русй гуфта наметавонанд ва дар ин ҳолат ба “тупой” монанд мешаванд, барояш гуфтам:
—Медонам, ҳоло ҳатто Думаи давлатй беқарор шудаву мехоҳад, ҳамаи муҳочирон русиро донанд. Аммо, ин фақат аз точикону узбакҳову қирғизҳо талаб мешавад. Аз чиноиҳо ё курёиҳо чунин талаб карда намешавад.
Лекин, Иван, ту достони “Мусои доно”-ро медонй?
— Не, нашунидаам.
— Пас, гуш кун, то бароят бигуям.

Рузе аз рузҳо, Муллошо ва Мусо ба таъмири хонаи як бойбача, ё худ»олигарх»оғоз карданд. Чунин фармоиш ба ҳар кас насиб намекунад ва ба
Мусо ин корро як миёнарави рус, ки солҳо бо у робита дошт, пайдо кард.

Олигарх дар аввал қатъиян намехост, хонаи уро муҳочирони точик тармим кунанд. Гуё бисёр шунида буд, ки кори онҳо сифат надорад. Вале миёнарав, ки заҳмати самимона ва босифати Мусоро борҳо дида буд,»олигарх»-ро бовар кунонид, ки ҳама чиз “тип-топ” мешавад.

Рузи аввали кор.»Олигарх»дар иҳотаи панч муҳофиз ва котиби айнакдораш ба Муллошову Мусо бисёр нописандона, гуё аз осмони ҳафтум менигарист ва ҳамаи чузъиёти корро танҳо бо миёнарав суҳбат мекард. Масолеҳи сохтмонй, аз кабили гачхок (шпаклёвка), гачтахта (гипсокартон), хокаҳои ҳамвор кардани фарш, сафолакҳо, сир (ламинат), регкоғаз (наждак), рангу ширеш ва деворнигораҳо (обои)-ро оварданд. Қариб ҳамаи онҳо тавлиди Олмон буданд.

Муллошову Мусо чусту чобук масолеҳро ба дохил кашонданд ва ҳар навъро дар гушае чиданд.»Олигарх»бо миёнарав масолеҳро аз назар гузаронда, онро ситоиш мекард, ки беҳтарин дар Аврупост. Котиби “олигарх” ҳар бастаро медид ва ба дафтари калони руйи дасташ чизе менавишт.

Ин дам маълум шуд, ки баъзе аз ин масолеҳ, монанди гачхок(шпаклёвка) ва ламинат дастурамали русй надоранд. Ин мавзуъро каме суҳбат карданд ва олигарх пеш аз рафтанаш ба миёнарав як коғази панчҳазора дода, хоҳиш кард бо ин пул тарчумоне биёрад ва дастурамалҳоро ба русй баргардон кунад. На котиб ва на касе аз ҳамроҳони “олигарх” натавонистанд, ин матнҳоро хонанду фаҳманд.

Миёнарав ба Мусо нигарист ва гуфт, то тарчумон овардани у корро сар накунанд. Мусо, ки танҳо акнун ба баҳси байнихудии русҳо сарфаҳм рафт, ҳайрон шуда пурсид, ки тарчумон ба онҳо чй даркор аст?
—Магар нафаҳмидй. Аввал дастурамали баъзе аз ин масолеҳро ба русй тарчума кард, то нафаҳмида, ҳама корро расво накунед, — гуфт миёнарав.

Мусо қуттии ламинатро гирифта, ба дастурамали он нигарист. Он бо забонҳои омлонй, фаронсавй, англисй ва арабй буд, аммо на ба русй. Мусо матни англисиро чумла ба чумла хонда, ҳамзамон ба русй нақл кард ва гуфт, ки ин ламинат низ чун ламинатҳои дигар муқаррарист, фарқе надорад ва барои устоҳои собиқадор хондани дастурамали он зарур нест.

Миёнарав бо чашмону даҳони калон кушода, дар ҳайрат монда буд. Коғазро аз дасти Мусо гирифта нобоварона пурсид, ки дар кучояш»пеш аз насб бояд 48 соат дар ҳамон хучра истад» омадааст? Мусо бо ангушташ ишоракунон ҳамон чумларо аз нав хонда, ин дафъа вожа ба вожа тарчума кард.

Акаи Муллошо, ки ором ба кашмакаши онҳо нигоҳ мекард гуфт:
—Вы што? Мусо пят язык знает. Вищи абразавани!
Аз чеҳраи миёнарав бараъло аён буд, ки аз забондонии Мусо огоҳ набудааст ва руй ба акаи Муллошо оварда:
«Я не знал. Я в шоке! Молодцы, ребята! Молодцы! Тогда вот вам две тысячи за перевод. Это вне договора. Сам хозяин для перевода оставил,»— гуфт ва аз ҳамёнаш ду ҳазор рубл бароварда, ба Мусо дароз кард.
— Нет, нет. За что? Не надо! Я не трудился за это,— гуён Мусо пулро рад кард.
Акаи Муллошо дарҳол чаҳида омада,»Пачему не нада? Нада, нада! Перевод тоже работа»— гӯён пулро аз дасти миёнарав гирифт ва ба Мусо нигариста гуфт, «Мусочон, хурокпулй мешавад-ку!»

Мусо ва миёнарав ба акаи Муллошо нигариста, ҳар се хандиданд..
Аммо ҳамсуҳбати ман, дустам, Ваня, аз ин ҳикоят каме шарм кард ва бо узрхоҳй гуфт, ки хато кардааст.





Мактаби хаёт

7 03 2010

Харгиз эрод нагиред мо мардикоронро, аз он ки бештар дар латифахо дар накши асосием.

«ДАХОНАТА ПУШ, ПАШША НАДАРОЯД..»

Вакте ки мардикор аз як Давлати окибмонда, якумбор ба чунин мухити пешрафта ва идеологияи бегона меояд, касе ки набошад бисёр вокеахои хандаовар аз сар мегузаронад, то ба он мухит одат карданаш.
Чандин бор дар расонаву бахсу сухбатхои интернетй шохиди он мешавем, ки хамватанони мо, мардикорро гунахкор мехисобанд, ки гуё боиси паст гаштани шаъни миллат гаштаанд. Дилхох одам на вобаста аз миллаташ, вакте ки аввалинбор ба метро фаромада хаёти зеризаминй ва зинапояхои худравро мебинад, хох нохох дахонаш яла мешавад.
Боре милисахо маро боздошт намуданд ва азбаски бепулиро бахона карда, пора надодам маро ба шуъба бурданд. Дар рох то шуъба се нафари дигарро боздошт намуданд. Аз «сагхо» пурсидам, ки чи тавр мо мардикоронро мешиносанд? Мисли мо муйсиёх бисёр аст, ки шахрванди Русияанд-ку.
Онхо чавоб доданд, ки мо ба куллй фарк мекунем. Ё рохравиамон дигар, ё дахонамон кушода ба чор тараф чашм давонда гаштаем. Хатто яктоаш илова кард, ки аз дурии 1 км моро мешиносад..

ЗАБОН ДОНЙ — ЧАХОН ДОНЙ.

Ба аттестати фартут шудаам менигараму хайрон мешавам, ки дар имтихонхои синфи 11 аз забон адабиёти точик чор гирифтааму аз забони урус 5. Муаллимони онвакта дар хакикат муаллим буданд. 3-и он вакта баробар аст ба 5-и хозира. Аламовараш онки мани «урусидон» аввалин бор соли 1995 дар Маскав ба фурушанда гуфта натавонистам, ки ба ман нон дех. Чунки якчанд намудхои нон дар рафи магоза буд. Нони сиёх, нони сиёхи кашниздор, доканон, нони сафед, «булка», «батон», «батони нарезной» ва г..
Вале банда нонро дар намуди умум — хлеб медонистам ва бори аввал ин гуна намудхои зиёди нонро медидам. Пас аз кашмакашхои зиёде бо фурушандазанак окибат нон харидам. Хайрият, ки бахтам тофту фурушанда зани ботамкин будааст ва мисле ки муаллим дар назди тахтасинф якто-якто харфхоро нишон медихад, у низ дар назди рафхо аз як сар якто-якто ба нонхо ишорат мекард. «-Вот этот?
— Нэт.
— Вот этот?
— Нэт.
-Этот?
-Нэт.
-Вот этот?
-Даааа! Йетот йетот!»

ОХИРСУХАН.

Нагмаю дагалии як дустам Субхон маро дар хайрат гузошт. У бо урусй хеле бурро медонад, вале баркасд нодуруст харф мезанад. Масалан бо прораб мегуфт:
— Я руский плохо знаишь. Но вы миня панимаиш? Виладимир Санавич, я вичера где ви сиказала уже шутукатурил..
Ба у гуфтам, ки чаро ин гуна худро ба нодонй зада, нодуруст гап мезанй?
Гуфт: — Эй бародар, сад сол бигзарад, сад муятро зард намой, сад бо русй бурро гап занй хам, ту барои инхо бегона будй ва бегона мемонй. Пас чи зарур ин кушишхо? Бигзор онхо бо мо, бо кашолагии мо, бо идеологияи мо одат кунанд. Ва ин натичахои интихоботи «шаффоф» хам гувох бар онанд, ки мо ба карибй мардикориро тарк намегуем…





Кансе кансов..

18 02 2010

Имруз ду ходисаи бароям хотирмон рух дод. Яктоаш гамгин ва дигараш аз ханда дилкафшаванда. Гамгин танхо барои мо гамгин. Дигарй шояд хандони гамангез гуем хам мешавад.
Хуб, огоз менамоем аз гамгин. 😦
Имруз падараруси шефамон (як марди рус А. Анатолевич) пас аз бемории дурудароз аз дунё чашм пушид. Зиёда аз як мох шеф дар ташвишу равуо буд.
Бо шунидани ин хабар ба у занг зада хамдардй изхор кардан лозим омад. Аммо хеч кас чуръат намекард ин корро бар душ бигирад ва аз номи хамаамон хамдардй намояд. Нихоят як нафарамонро таъриф кардем, ки у бо руси хуб сухан меронад ва бар замми ин вакте бо шеф гап мезанад мисли мо дастонашу лабонаш пир-пир намеларзанд.
Э, кош ягон меларзидагй ларзида- ларзида хам бошад дуруст гап мезад..
Лекин хуб вохима карда киссаро дароз кардам а?..:)
Кисса кутох, у айнан чунин гуфт:
дуууд дуууд — ин холо садои телефон аст.
» Ало.. Здравствуйте
Андрей Анатолевич. Как у вас дела?..
Да мы слышали об этом и поэтому звоню.
Примите наши соболезнование..
Конце концов .. ээ то ест наконец то ээ .. ну это самое..
умер да ваш тест?…»

Мисли тир хама ба хар тараф пароканда шудем, то хандаи аз гушхо сарзанандаро бо рохи нафас сар дихем.. Рости ахирашро нашунидам, ки у чи гуфту ин чи гуфт. 🙂
Эй мардикорони хозираву оянда, биёед омузем ин забонро, то дар чунин холатхо намонем.